Brahms - Ein deutsches Requiem

recensie

Brahms - Ein deutsches Requiem - RattleEMI 3653932

De mooiste dodenmuziek ooit? Ik denk dat veel mensen dat predicaat met overtuiging aan Brahms’ ’Ein deutsches Requiem’ willen geven. Er is naast de dodenmis van Gabriel Fauré geen Requiem dat zo troostend en opbeurend is als dat van Brahms. ’Ich will euch trösten, wie einen seine Mutter tröstet’ luidt een van de sleutelregels in het werk, gezongen door een etherisch klinkende solosopraan in het vijfde deel. En wie ooit een groot verlies te verwerken had, moet de kracht hebben gevoeld van de beginregels: ’Selig sind, die da Leid tragen, denn sie sollen getröstet werden’. Of de toehoorder gelovig of ongelovig is maakt in dit geval weinig uit – Brahms’ magistrale muziek overstijgt dat soort vragen met gemak. Vele mooie versies van ’Ein deutsches Requiem’ verschenen al op lp en cd. Die van Otto Klemperer is een klassieker, die van André Previn ook en John Eliot Gardiner zorgde met zijn fantastische koor en sopraan Charlotte Margiono voor een moderne referentieopname. In dit illustere rijtje voegt zich nu de nieuwe opname van Sir Simon Rattle, de Berliner Philharmoniker en het Rundfunkchor Berlin. Rattle keert het werk binnenstebuiten en vindt een baaierd aan magnifieke details en klankkleuren. Sopraan Dorothea Röschmann excelleert in haar solo en doet denken aan niemand minder dan Elisabeth Schwarzkopf. Thomas Quasthoff zingt ook al zo mooi. Brahms op z’n best.