Cantus Modalis - Van der Ameijden

recensie

Cantus Modalis - Van der Ameijden

Als het over Renaissancemuziek gaat, wordt er al snel gesproken over de Nederlandse meerstemmigheid. In werkelijkheid werd het gros van die ’Nederlandse’ componisten ver buiten onze huidige landsgrenzen geboren en zou het eerlijker zijn om over Franco-Vlaamse of zelfs Franse polyfonie te spreken. Een van de uitzonderingen op die regel is de onbekende componist Christiaan van der Ameijden. Van der Ameijden werd rond 1530 in het Brabantse Oirschot geboren. Zoals zoveel van zijn Noord-Europese collega’s, emigreerde hij naar Italië, waar hij vanaf 1563 zanger werd aan de Sixtijnse Kapel, de privékapel van de paus met een eigen groep zangers. In Rome vervulde hij een aantal belangrijke functies: Van der Ameijden werd er zelfs begraven:zijn grafmonument bevindt zich nog steeds in de kerk van Santa Maria dell’Anima. Op deze cd – van het kersverse gezelschap Cantus Modalis van Rebecca Stewart, Nederlands belangrijkste renaissancespecialist – past Van der Ameijdens hele oeuvre: de mis ’Fontes et omnia’, het madrigaal ’Quel dolce suon’ en een Magnificat. De bijzondere muziek doet denken aan die van Lassus en Palestrina: sonoor, helder en met mooie clair-obscurs. Cantus Figuralis maakt een prachtig debuut: een ensemble om in de gaten te houden.