Neocons en exoten

De neoconservatieven – de ideologen achter de oorlog in Irak – zijn aangeslagen. Maar verslagen? Nog lange niet.

Volgens het Amerikaanse Time gingen de neocons in december in de tegenaanval, toen duidelijk werd dat de studiegroep onder leiding van oud-minister Baker (een exemplarische slapjanus, volgens de neo-cons) zou aanbevelen om de troepen in Irak te reduceren. Bush ontving Bakers adviezen „met de dankbaarheid van iemand die net een mand rotte kabeljauw heeft ontvangen.”

Bush had dus meer oren naar het pleidooi van de neocon Frederick Kagan en oud-chefstaf Jack Keane, om het aantal troepen juist te verhogen. Binnenkort zal de president een voorstel van die strekking voorleggen aan het Congres – waarin hij sinds de verkiezingen in november op weerstand stuit, óók onder Republikeinen.

In hetzelfde blad krijgt neocon-voorman William Kristol in een column kans de ’nieuwe strategie’ van zijn strijdmakkers te bepleiten. Zonder in te gaan op de inhoudelijke kritiek op de ’nieuwe strategie’, legt deze de bewijslast bij anderen. Kristol onderscheidt voor het gemak twee kampen: een die wil winnen en een die wil opgeven. De verzakers „moeten aangeven wat volgens hen zal gebeuren tijdens en na een geallieerde terugtrekking – en waarom zo’n uitkomst verkieslijker is dan voor een overwinning te gaan.”

Der Spiegel bestaat zestig jaar, en blikt terug met onder anderen interviews (met toenmalig kandidaat-bondskanselier Helmut Kohl), reportages (de eerste zelfbediening, de eerste geldautomaat) en nog meer oude mensen en dingen die voorbij zijn gegaan. Zestig pagina’s lang – te lang dus, tenzij je gepensioneerd redacteur van der Spiegel bent. Verder waagt het blad zich aan een poging om te verklaren waarom vrouwen in de politiek (na Angela Merkel straks ook wellicht Hillary Clinton en Ségolène Royal) meer te bieden hebben dan „een hele generatie machtbewuste, moede, cynische en fantasieloos geworden mannen.”

Wat is de voornaamste bedreiging van plantaardig en dierlijk leven op aarde? Niet de neocons, niet de cynische mannen-politici, maar de bio-invasie, schrijft Newsweek, oftewel: plantaardig en dierlijk dierlijk leven dat op een ander continent thuishoort. Volgens wetenschappers zijn exotische dieren, planten en bacteriën in 40 procent van de gevallen schuldig aan het uitsterven van inheemse soorten in de Verenigde Staten. Globalisering, intercontinentaal toerisme en klimaatverandering doen de problemen toenemen.

Als afschuwwekkend voorbeeld opent het artikel met de Afrikaanse reuzenslak Achatina Fulica. Het beest weegt een kilo, doet auto’s van de weg slippen, en vreet dagelijks een ons van wat hem ook maar op zijn weg komt. Als lezer wil je weten: hoe smaakt-ie? Maar dat melden de auteurs niet. Eric Brassem