Ontwapenend optreden van jonge soulsister Adele

recensie

Adele, gezien 14 juli 2008, Paradiso, Amsterdam

De glinstering in haar ogen laat zien dat ze geniet. Getipt als ’beste nieuwkomer van 2008’ maakt de Britse zangeres Adele haar Nederlandse podiumdebuut.

Het kan raar gaan. Het ene moment besluit je je demotapes op de succesvolle netwerksite MySpace te zetten en het volgende moment staat je telefoon roodgloeiend. De 20-jarige Adele Adkins had ’geen idee’ wat zij met haar soulvolle jazzy stem en lieve gitaarliedjes teweeg zou brengen. Nog voordat ze een album klaar had, mocht ze vorig jaar al een prestigieuze Brit Award in ontvangst nemen. Intussen heeft haar debuutalbum ’19’, dat begin dit jaar verscheen, de platinastatus. Feit is dat Adele zich vandaag de dag mag rekenen tot de leading ladies in de popmuziek.

De jonge Britse wordt in één adem genoemd met sensaties als Duffy, Katie Melua en Amy Winehouse. Aan Paradiso is de eer voor haar eerste officiële optreden op Nederlandse bodem. Haar begeleidingsband zet een muzikaal intro in als opwarmertje voor de komst van Adele. Gehuld in een zandkleurige poncho staat de zangeres onwennig in het spotlicht. Ze giechelt. Maakt grapjes. En schrikt van hoeveel mensen er in een uitverkocht Paradiso passen. „Vanmiddag keek ik de zaal in en ik dacht dat het wel mee zou vallen, maar tjonge wat zijn jullie met veel”, zegt ze verlegen nadat ze haar eerste nummer heeft gezongen. Als ze aan het eind van het nummer ’Crazy For You’ de fout in gaat, biedt ze haar oprechte excuses aan.

Dat is de kracht van Adele. Ze is charmant en oprecht. Haar muziek en haar podiumpresentatie zijn verre van gelikt en gemaakt. Het grote bord met haar naam in gloeilampen hapert af en toe, alsof de onzekerheid van Adele invloed heeft op de stroomtoevoer. Maar zorgen hoeft ze zich allerminst te maken, want het lijkt alsof zingen haar net zo gemakkelijk af gaat als ademhalen. Met het grootste gemak haalt ze de moeilijke toonladders, zichzelf begeleidend met haar handen. En intussen geeft ze nog ondeugende knipoogjes naar de mensen op het balkon.

Zodra het nummer ’Best For Last’ is afgelopen roept ze haar roadie terug het podium op. „Deze basgitaar hoef ik niet meer, wil iemand hem hebben?”, roept ze de zaal in en vervolgens overhandigt ze een dolblije fan de bas. „Wil je er ook een handtekening op? Even een pen pakken!”

In een krap uurtje tijd zit het repertoire van haar plaat er jammer genoeg op. Van de nieuwe single ’Cold Shoulder’ tot de grote hit ’Chasing Pavements’ en het prachtige ’Daydreamer’. Ze covert moeiteloos de schitterende klassieker ’Fool That I Am’ van Etta James en met de cover van het gitaarpopnummer ’Dreaming Of You’ van de Britse band The Coral toont ze aan dat ze niet vies is van genre-overschrijdende uitstapjes. Adele zingt als volleerd artieste met een gouden strot. Deze dame heeft genoeg potentie om de wankelende Amy Winehouse van de jazztroon te stoten.