Matt Damon op dreef als ontspoorde wetenschapper

recensie

Regie: Steven Soderbergh. Met Matt Damon, Melanie Lynskey. In 16 bioscopen.

Welkom in de wereld van de multinationals, prijsafspraken, bonussen, girale fraudes, zakkenvullers én klokkenluiders. Steven Soderberghs nieuwste tragikomedie ’The Informant!’ is gesitueerd in de jaren negentig van de vorige eeuw, maar trapt de actualiteit behoorlijk op de staart.

Matt Damon was nooit mijn favoriete acteur, maar in ’The Informant!’ is hij wel briljant gecast als de man die gebruik maakt van zijn management-functie om zijn eigen zakken rijkelijk te vullen. De waargebeurde geschiedenis, gebaseerd op het boek ’The Informant’ van onderzoeksjournalist Kurt Eichenwald, draait om een biochemicus bij voedselverwerkingsgigant ADM (Archer Daniels Midland) die corruptie en sabotage op hoog niveau op het spoor zegt te zijn. Hij gaat als informant voor de FBI werken.

Damon speelt de wetenschapper op drift, met een oersaai uiterlijk. De dikke buik, de saaie bril, het laffe snorretje en het goedkope, leverkleurige kostuum doen een wat kleurloze man vermoeden. Maar niets is minder waar.

In het hoofd van Mark Whitacre raast het maar voort. Deze man heeft zelfs zo’n diep geloof in zijn eigen genialiteit dat hij zowel zijn eigen bazen als de FBI om de tuin denkt te kunnen leiden. Gefascineerd blijf je naar deze ziekelijke leugenaar met bipolair gedrag kijken, hoe hij alles aan elkaar praat, en hoe hij zich steeds dieper in de nesten werkt.

’I’m twice as smart as 007’, hoor je hem zeggen. Misschien is het nog waar ook.