Bla bla Obama

„Niet eens al te beroerd spul”, noemt Vrij Nederland het dichtwerk van Barack Obama. Ja, de man die volgende week de 44ste president van de Verenigde Staten wordt, kan dichten. Geinig van Vrij Nederland. Maar zoals te verwachten schrijven alle opiniebladen deze week over hem.

Ook HP/De Tijd kiest een gewiekste invalshoek met een portret van Obama's 27-jarige speechschrijver Jon Favreau. Elsevier houdt het praktisch met een vooruitblik op de concrete speelruimte die de nieuwe president eigenlijk heeft - minder dan tijdens de verkiezingen leek. De Groene Amsterdammer schrijft een verhaal over de ministers die het varkentje voor Obama gaan wassen, en neemt afscheid van George Walker Bush.

Terug naar de poëzie in Vrij Nederland. De 19-jarige Barack Obama schreef voor het onderwijsblaadje Feast bijvoorbeeld een gedicht over zijn opa (’Pop’). Het verraadt hoe hij toen al de wereld probeerde te begrijpen en vorm te geven. En het toont zijn taalgevoel. Eerdere presidenten als Washington, Lincoln en Carter waagden zich ook aan het dichten, maar niet even succesvol. Vrij Nederland is blij dat Obama boven het dichtersschap een toekomst als politicus verkoos, „waarin zijn redenaarstalenten meer opvallen dan in een dun boekje of slamcafé.”

Dit nummer is overigens een etalage van veel meer talent: er staat een mooie rondgang in langs de tien beste vrouwelijke academici in Nederland.

Over uitzonderlijke kwaliteiten gespoken, speechschrijver Jon Favreau kan er in HP/De Tijd ook wat van. Hij is een van de jongste Directors of Speechwriting in Amerika. Obama noemt hem zijn ’gedachtenlezer’, zó zit de jonge politicoloog met hem op een lijn. ’Favs’ kreeg de baan toen hij Obama complimenteerde met zijn verhalend opgebouwde toespraken, waarin persoonlijke anekdotes vloeiend opgaan in de bredere context van de Amerikaanse geschiedenis. Hij luistert Obama's redes woord voor woord terug om te horen in hoeverre hij afwijkt van de geschreven tekst, om daarvan te leren. En hij was het die het „Yes we can” uit Obama's senaatscampagne in 2004 afstofte om in deze campagne te gebruiken. Het maakt nieuwsgierig naar welk vuurwerk hij in de inauguratiespeech laat knallen.

Elsevier diept verder leuke feitjes op over de inauguratie van eerdere presidenten: in het christelijke Amerika mag zo'n evenement nooit op zondag, en gaat het dit jaar 22 miljoen euro kosten. Over Obama kansen zelf is het blad negatief: „De man die zoveel wil, zal zo weinig kunnen doen. De economische crisis (...) hangt als een molensteen om zijn nek.” Ook volgens De Groene Amsterdammer is teleurstelling over Obama onvermijdelijk. Wie Hoflands stuk leest over de rampzalige erfenis van Bush, gaat al bijna geloven in de naderende onttovering van de visionair.