Vertrokken tronies en starende blikken

Museum van Bommel van Dam in Venlo heeft een bijzonder zelfportret gekregen van Pierre van Soest. Op het monumentale werk uit 1978 heeft hij zichzelf afgebeeld met schildersattributen. Zijn weduwe heeft het zelfportret geschonken bij de opening van de expositie ’Pierre van Soest – 1930-2001’, tot en met 5 april te zien in museum van Bommel van Dam. Het schilderij dateert uit de periode dat Van Soest in het spoor van Rembrandt, Goya, Picasso, Schiele en Bacon raadselachtige zelfportretten maakte. Gezichten, lichaamsdelen en lijven zijn gedeformeerd of ’verminkt’ afgebeeld. Van Soest nam daarbij zichzelf op de korrel. Zo beeldde hij zichzelf in ruimtes met schildersattributen af met vertrokken tronies. Soms vervormde hij zijn gezicht tot een vilein kijkend ’smoel’ of een gedrochtelijke snuit. De enige uitzondering vormen de ogen: die blijven je altijd zelfbewust en direct aankijken.

Van Soest ging vanaf eind jaren zestig schilderen in reeksen. Als hij door een bepaald motief werd geboeid, resulteerde dat in hele series aan werken, zoals ’Paraplu’s, ’Insecten’, ’Weekendfilm’ en ’Portret van Helle’. Hij is verder bekend om de muurschilderingen en betonreliëfs die hij maakte in onder meer De Meerpaal in Dronten en ’t Karregat in Eindhoven. Museum van Bommel van Dam had al diverse werken van Van Soest in de collectie, waaronder ’Dulle Griet’ (1983). De nieuwe aanwinst, het zelfportret, is hierop een belangrijke aanvulling.