Slecht geleide bedrijven steunen blijft zinloos

Deze week veel Obama in de buitenlandse bladen, maar die slaan we lekker over. The Economist gaat door op het verband tussen de crisis en de van krediet afhankelijke autoindustrie. Vooral General Motors, tot voor kort de grootste autoproducent ter wereld, zit in de problemen. Te veel schulden, te veel dealers, te veel arbeidskosten. De autoverkoop is in de VS met ruim 35 procent ingezakt maar vooral GM bleef te lang geloven in benzine slurpende pick-up trucks en SUV’s.

Chrysler, waarvan het einde dit jaar wordt voorspeld, staat bekend om slechte kwaliteit. Een consumentenblad kon geen enkel model aanprijzen, en het merk is compleet afhankelijk van de ingestorte Amerikaanse markt, die voor 90 procent op krediet drijft. Gecombineerd met een chronische overcapaciteit (per jaar maakt de industrie 94 miljoen auto’s, waar er slechts 60 miljoen gekocht worden), plus een hausse aan nieuw gebouwde fabrieken tonen de manco’s van de industrie aan.

Staatssteun helpt een tijdje, maar de toekomst blijft duister voor de automakers, concludeert the Economist. Volkswagen Group laat zien dat het beter kan, met goede producten in elk marktsegment, een sterke positie in de opkomende economieën en innovatieve plannen voor de Amerikaanse markt.

Der Spiegel borduurt voort op de onverwachte koersbreuk van bondskanselier Merkel, die van tegenstander van overheidsingrijpen veranderde in Ober-Unternehmer (Baas der bazen). Voor Duitsland is het pakket van 480 miljard euro gelijk het grootste conjunctuurprogramma sinds de Tweede Wereldoorlog. Der Spiegel waarschuwt voor instinkers, want die zijn er voldoende. Zo krijgt ’de domste bank van Duitsland’, staatsbank KfW, een sleutelpositie.

De ingrepen gaan te ver, zeggen critici. Diverse dubieuze fusies worden kritiekloos en oneigenlijk gesteund met dit crisispakket. Zoals de staatsdeelname aan de Commerzbank met 18 miljard. Het wordt gebracht als ’weervast maken’, maar dient volgens Der Spiegel om de twijfelachtige fusie tussen Commerzbank en Dresdner Bank af te dekken. Ook bij auto-onderdelentoeleverancier Schaeff-ler, dat de veel grotere bandenmaker Conti overnam, wordt recessiebestrijding als dekmantel gebruikt voor grote injecties.

Maar in werkelijkheid gaat het om foute beslissingen, oordeelt Der Spiegel. Samen hebben Schaeffler en Conti –nog niet zo lang geleden twee gezonde bedrijven– nu 20 miljard schuld. Waar ligt de grens? Elke ingreep gaat natuurlijk ten koste van de concurrentie en verzwakt degenen die het juist goed doen. En waarom de auto-industrie steunen door het goedkoper maken van hun consumentenleningen? Economen noemen het een interventiespiraal, als dan ook bedrijven die het helemaal niet nodig hebben om staatshulp gaan vragen. Dat de staat slecht functionerende bedrijven toch niet kan redden, is al vaker bewezen. Dat hun lijden gerekt wordt, zouden de belastingbetalers niet hoeven ophoesten.

Chinese dissidenten krijgen een druk jaar, voorspelt The Economist tot slot: 50 jaar geleden Tibetaanse opstand op 10 maart, 20 jaar Tienanmen Plein op 4 juni, 10 jaar verbod Falun Gong op 22 juli, en 60 jaar communistische dictatuur op 1 oktober.