In den beginne waren er mooie noten

recensie

Nederlands Blazers Ensemble, ’Mijn God!’, Concertgebouw in Amsterdam, 1 januari. www.nbe.nl.

Met een welhaast goddelijke toorn opende het Nederlands Blazers Ensemble (NBE) het traditionele nieuwjaarsconcert 2009. Klanken ontspoorden, trommels werden aan stukken geslagen en zelfs een elektrische gitaar moest eraan geloven. Het was alsof het Ensemble nieuwe muziek wilde scheppen door eerst de oude te vernietigen. Pas daarna kon het ensemble op zoek naar God want: ’In den beginne waren er noten... mooie noten.’ En wel in de vorm van Adagietto van Mahler en Van Merwijk.

Met de voorstelling ’Mijn God!’ ging het NBE op een muzikale zoektocht naar God in 2009. En Hij werd gevonden in de muziek. In muziek uit alle windstreken, van alle leeftijden en van alle godsdiensten welteverstaan.

Artistiek brein achter het NBE, Bart Schneemann, die vorig jaar als Marlene Dietrich opkwam, betrad nu het podium als niemand minder dan Zeus. „Na 4000 jaar uit de running te zijn geweest, maak ik nu een glorieuze comeback.” Hij introduceerde de gasten en de religieuze achtergrond van hun muziek.

Het gospelkoor Breeze uit de Bijlmer zong het overbekende ’Oh happy day’. Minder bekend, maar even enthousiast ontvangen, werd de Winti Traditional van de band La Rouge, die de traditionele muziek van Suriname een gezicht geeft.

Ook dit jaar was er weer een compositiewedstrijd voor jongeren georganiseerd, waarvan de winnaars optraden tijdens het nieuwjaarsconcert. Wilma Pistorius (1991) bracht een wonderschoon klaaglied, waarna Martijn Holtslag (1992) als een heuse prediker het zéér poëtische ’Trektocht’ rapte over zijn zoektocht naar God. Een heuse kindercompositie werd gespeeld door de wel erg eigenwijze Faas Kaaijk (2002) en swingen werd het met Tessa Elferink en Sophie Eskes (1993) uit Lichtenvoorden.

De inspiratie mocht van ver komen, het NBE hoefde niet ver te gaan om artiesten te vinden die het spelen kunnen. Die werden – op de winnaars van de compositiewedstrijd na – gewoon in Amsterdam gevonden, waarmee het ensemble wilde zeggen dat het talent in de Bijlmer gewoon voor het oprapen ligt.

Met hetzelfde gemak waarmee het NBE met de dames van Breeze meezongen, speelden ze ook mee met de Arabische klanken van zangeres Teema, en een van de koorleden hief zelfs een Arabisch lied aan samen met Mehmet Polat, die op zijn ud Teema daarvoor begeleid had.

Het NBE wilde het publiek laten zien dat muziek religieuze identiteiten kan overstijgen en dat verschillende muziektradities elkaar juist verrijken, en daarmee leek het een oproep tot tolerantie te doen.

Een mooiere boodschap kon het NBE in het Concertgebouw, op nog geen steenworpafstand van de Amerikaanse consulaat, nauwelijks geven.