Rijk muzikaal album

recensie

De Japanse Butoh-danser Kazuo Ohno aan wie deze cd is opgedragen, is voor zanger Antony Hegarty (1971) een gids door ’de ontroerende wijze waarop hij op het podium oude geesten kan belichamen’. De spirituele Antony heeft soortgelijke ervaringen als zijn fantasie hem meevoert. De beelden die hem daarbij prikkelen komen veelvuldig voor in zijn teksten, die over moeder-kind, de zon, de elementen en een verlossend sterrenkind gaan. Betrof ’I Am a Bird Now’ (2005) zijn leven als twintiger, ’The Crying Light’ gaat over innerlijke groei van een dertiger. Ook voor wie de thema’s te zweverig zijn, resteert een rijk muzikaal album, dat van een meanderend begin opbouwt naar de catharsis in ’Aeon’ en een geluksbestemming vindt in ’Everglade’. Piano, klarinet, viool en elektrische gitaar kleuren prachtig bij de stem die kwinkeleert, als een wijze gospelzangeres klinkt (’Daylight and the Sun’) of rauw de liefde van de daken schreeuwt (’Aeon’). (HN)