Feestje met de muzen

recensie

Dat Hündel vaak motiefjes, melodieën en hele stukken uit partituren van hemzelf en van anderen jutte, is algemeen bekend. Dat hij al doende met die ingrediënten als een chef-kok met drie sterren de mooiste nieuwe gerechten maakte, is nog wonderbaarlijker dan het jutten zelf. De dramatische serenade ’Il Parnasso in Festa’ uit 1734 is een goed voorbeeld. Hij schreef de muziek over feestelijkheden op de berg Parnassus, waar de negen muzen wonen, voor het huwelijk van zijn favoriete leerling Anne van Hannover met Willem IV van Oranje. Drie van de muzen (Clio, Euterpe en Calliope), Apollo, Mars, Clori en Orpheus treden als personages op in deze allegorische lofzang, waarvoor Hündel veel muziek uit zijn oratorium ’Athalia’ hergebruikte. The King’s Consort onder leiding van Matthew Halls voegt een bijzondere opname aan hun Hündel-discografie toe. Sopranen Carolyn Sampson en Lucy Crowe springen er bij de solisten uit. (PvdL)