Michael Haneke's favoriete film

recensie

Het bloed gulpt uit het harnas in het eerste shot van de klassieke film ’Lancelot du Lac’ (1974) van Robert Bresson. Het is een gestileerde bewerking van de Koning Arthur-sage, die van de ridders van de Ronde Tafel kleingeestige mannen maakt die om onnozele redenen elkaars magen doorboren. Bressons film is de favoriete film van Michael Haneke en als je hem nu ziet zie je de invloed ervan op ’Das Weisse Band’. Een even plechtige aandacht voor detail, alleen het spel van de acteurs contrasteert; in Bressons film zeggen ze monotoon hun teksten op. De Franse filmproducent Humbert Balsan, over wiens zelf gekozen plotselinge dood deze week het bijzondere ’Le pere de mes enfants’ in de bioscoop is verschenen, debuteert als piepjong acteur in Bressons ’Lancelot’. Als hij als ridder Gawain streng meldt dat hij ’niet van zwakkeren houdt’, en ’dat zij het verdienen om te worden opgehangen’, is dat in het licht van zijn eigen verhanging zoveel jaar later extra onheilspellend.

(JR)