Troostende muziek

recensie

In de jaren zeventig bracht de Amerikaanse componist John Adams veel tijd door met zijn vriend en collega Ingram Marshall. Anders dan de meeste componisten haalde Marshall de inspiratie voor zijn stukken letterlijk uit allerlei windhoeken: van Bali tot Scandinavië, van Sibelius en Mahler tot minimal music. Adams en Marshall bleven vrienden en ik denk zelfs dat de muziek van de eerste vanaf die tijd open is gaan staan voor invloeden van buiten het modernisme. Adams beschrijft Marshalls muziek treffend als ’zwaarmoedige dreamscapes met lange, melancholieke arabesken, in in zichzelf verstrengelde loops.’ Op deze cd klinken vier werken uit de periode 1972-2002, voor diverse instrumentale bezettingen en elektronica. Van de schoonheid van het titelstuk (voor viool, delays en galm) valt je mond open; maar ook de andere werken (allemaal stromend op het grensvlak tussen soundscape en adagio) zijn weelderig en melodieus. Troostende muziek, die hier meer bekendheid verdient. (AF)