Het getier en gesis van sportouders riekt naar eigenbelang

Je hoort nogal eens van ouders die hun kinderen proberen klaar te stomen om er grote sportslieden van te maken. Op zichzelf is daar niks op tegen; mijn ouders bijvoorbeeld hadden mij in mijn jeugd misschien best wat meer kunnen stimuleren om naar een sportclub te gaan zodat ik nu hoogspringer in ruste was geweest of ex-basketballer, in plaats van kapitein aan de wal.

Toch heeft het fanatisme van ouders soms ook iets onprettigs. Terwijl hun onschuldige kroost op het veld staat en de sportieve plichten vervult, staan langs de lijn rood aangelopen ouders zich op te winden en te schreeuwen en gaan ze als het zo uitkomt met elkaar op de vuist. De meest beschaafde en welgevormde volwassenen heb ik op die manier zien vervallen tot kinderachtige chauvinisten en partijtrekkers.

En dan heb je nog de hors categorie-ouders, zoals vader Polgar die zijn talentvolle dochters ten koste van wat levensgeluk drilde tot topschaaksters, of de oude heer Graf die Steffi allicht meer tot last dan tot lust is geweest. Nee, dan zie ik toch liever de vader van Ruud van Nistelrooij, die ik in een reportage over de grote zoon rustig naast z’n rijtjeshuis bezig zag met zijn alledaagse loodgieterswerk.

Al te gedreven sportouders wekken de onprettige indruk bezig te zijn met de kip met gouden eieren; hun getier en gesis riekt naar eigenbelang. Ik ken de vader van Maria Sjarapova niet, mijnheer Sjarapov, maar hij zat tijdens de US Open met z’n baseballpetje langs de lijn bij de wedstrijd van zijn dochter tegen de Poolse Agnieszka Radwanska. Sjarapova had het moeilijk tegen de Poolse; die liep tijdens haar opslag steeds irritant heen en weer te bewegen en ze was nog goed ook. In de laatste set, toen Sjarapova tegen een 2-5 achterstand aankeek, gebeurde het. Vader Sjarapov pakte z’n spulletjes in en verdween van de baan. Hij geloofde er niet meer in.

Het aardige van tennis is dat je, zolang je niet definitief verloren hebt, altijd nog miraculeus kunt ontsnappen, maar deze man zag het niet meer zitten en vertrok. Sjarapova merkte dat het vaderlijk vertrouwen op was en bakte er vervolgens niks meer van. Het was wat mij betreft een opzienbarend moment van een vader die zijn dochter in de steek liet. Je zag ’m denken: daar gaat m’n goeie geld. Bah.