Wereldgroep nog ver weg voor Oranje

De Nederlandse tennissers hebben hun verblijf in de Europees-Afrikaanse zone van de Davis Cup veiliggesteld. Dat werd ingetogen gevierd.

De bespreking in het hotel had zaterdagavond trekken van een charitatieve weggeefshow. De vraag was wie de zondagpartijen zouden spelen. Robin Haase voerde aan dat hij maandag voor een zware toernooitoernee naar Mumbai en Tokio vertrok. Raemon Sluiter grapte dat het jammer was dat coach Jan Siemerink geen playing captain was. De conclusie was duidelijk: de oorspronkelijk aangewezenen hadden weinig lust en gunden hun ploeggenoten de eer.

Na de 3-0 voorsprong op de Portugese tennisdwergen getuigde een opgeluchte, maar niet euforische sfeer van realiteitszin. Want waar het ingehuurde klapvee van brooddronken studenten luidkeels zong dat Nederland de Davis Cup ging winnen, daar zagen de spelers in dat ze zelfs nog erg ver van de wereldgroep verwijderd zijn. „Daar horen we nu niet in thuis”, analyseerde bondscoach Siemerink nuchter. „In de wereldgroep zitten de beste zestien landen ter wereld. Wij hebben geen enkele speler in de top-50. Dat we ons in groep 1 hebben gehandhaafd, betekent dat we het niet slecht doen, maar meer ook niet.”

Dat zei Siemerink nadat Oranje zaterdag een 3-0 voorsprong had genomen door een moeizame winst in de dubbelpartij. De Portugese coach Cordeiro had als laatste strohalm in plaats van de aangewezen Tavares de zestienjarige Gastao Elias naast Frederico Gil opgesteld. Het talent, dat vrijdag Haase had getergd, en de routinier, die geen partij voor Sluiter was gebleken, laveerden het dubbel Wessels/Huta Galung kundig langs, maar net niet in de afgrond (6-2, 5-7(2), 7-5(2), 6-3).

Het Nederlandse dubbel was in tweeërlei opzicht vers. Vrijdag hadden Wessels en Huta Galung zich op de bank moeten beperken tot een opspringende claque na elk gewonnen punt. In de setting van een landenwedstrijd was de combinatie eveneens nieuw, al hadden de twee vorig jaar wel in de eredivisie gedubbeld.

Het dubbelspel is voor de meeste tennissers een stiefkindje. Vooral de communicatie in het veld vereist ervaring, anders gaat het al snel mis. Toch had Siemerink besloten geen dubbelspecialist (Rogier Wassen) te selecteren. „Ik voel me dan verplicht hem op te stellen en dan lever ik een enkelspeler in. Ik zoek naar de sterkst mogelijke combinatie. Deze jongens hebben het goed gedaan”, lichtte hij toe.

Brave taal, maar toch zal Siemerink tijdens de tweede en derde set met samengeknepen billen hebben toegezien hoe met name Huta Galung een mindere periode doormaakte. „Peter heeft me er op die momenten doorheen getrokken”, bekende de 21-jarige Haarlemmer die eenmaal eerder in de Davis Cup uitkwam, maar nu zijn eerste zege boekte.

Huta Galung onderstreepte daarmee het belang van ervaring in de ploeg. Siemerink: „Ik heb bewust gekozen voor twee mannen die al jaren Davis Cup spelen en twee nieuwe jongens. De groep jonge kandidaten wordt steeds groter, want behalve Robin en Jesse staat er nog een aantal klaar. Maar ervaring kun je niet missen.”

Ondanks de weinig imponerende wijze waarop de zege tot stand kwam, constateerde Siemerink dat de missie geslaagd was. „Het gaat om het winnen. Dat we de maximale score haalden, is mooi. Dat het moeizaam ging, vind ik niet erg. Gaat het gemakkelijk, dan piept iedereen weer dat de tegenstander niks voorstelde.”

Peter Wessels verklaarde de druk die op de partijen lag: „We vinden onszelf individueel beter dan die Portugezen en in de dubbel ook. Maar dat moet je dan wel waarmaken, en juist dat besef zet je onder druk.”

Door zich aan die druk te ontworstelen hadden de Nederlanders zaterdagmiddag in de weinig inspirerende hangar van Ahoy’ de buit al binnen. Waarop Siemerink op droge toon de ingetogen vreugde in het juiste perspectief plaatste: „Gelukkig hebben wij hier niet voor een verrassing gezorgd.”