Valverde durft zijn onschuld niet te bewijzen

Wat bedoelt Floyd Landis nu precies als hij roept dat alle sportmensen nu het slachtoffer zijn van de uitspraak van zijn case? Wil hij ons voorhouden dat die Amerikanen hun zaak niet goed afgehandeld hebben omdat ze zijn gedachtengang niet konden volgen?

Welke die ook weer was? Wellicht is dat het knelpunt in deze zaak: heeft het laboratorium in het soms door sportmensen zo fel gehate Frankrijk zijn werk wel goed gedaan? Dat is een merkwaardige draai in de zaak, die echter wel door meer sportmensen-in-het-nauw wordt toegepast. De hamvraag hoort te zijn: heeft Landis op een of andere manier doping gebruikt?

Maar volgens de renner en dat leger aan advocaten en specialisten was dat nou juist niet waar het om ging. Het begrip ’vormfout’ kwam ook hier om de hoek kijken.

Vaak proberen sporters die gepakt zijn het ernstigste schijnsel op nevenzaken te krijgen; Landis koos voor slordigheden in het Franse lab. Daar had hij snel een punt. De Franse slag geldt daar al jaren, maar feit is dat er heel wat gerommel van vals spelende sporters wordt ontdekt. De slordigheid van de Fransen is inderdaad verwerpelijk, maar dan komt een andere Franse houding te hulp: een stevige arrogantie die stelt: wij maken geen fouten en dan nog een derde, zij het nevenzaak, namelijk de pesthekel die ze hebben aan Amerikaanse wielrenners. Het klinkt gek, maar zulke zaken spelen op de achtergrond mee.

Landis verliest dus deze slag. Zou hij ooit zo verstandig worden zijn misstap te verklaren of toe te geven? Of blijft hij stuurs en hartgrondig ontkennen? Zoals Allessandro Valverde dat in Spanje doet. Die heeft een fair lijkend voorstel van de bovenbaas van de UCI gekregen: als hij zijn DNA inlevert, als dat vergeleken kan worden met die uit de bloedzakken die in Madrid zijn gevonden en als de gegevens verschillend zijn dan kan de Spanjaard opstappen bij de WK van volgende week zondag in Stuttgart. Dan is hij een vrij man. Dan is hij schoon.

Eerder al wees Valverde iedere vorm van gepruts aan zijn lijf af. DNA-onderzoek noemde hij ’inhumaan’ en een degradatie voor menselijke waardigheid.

Blijkbaar weten de gieren bij de UCI meer dan hun soortgenoten bij de Spaanse wielerbond. Blijkbaar zijn Spaanse rechters soepeler en vinden die lieden dus niet wat de minder afhankelijke soortgenoten elders wel gevonden hebben.

Voor alle topsporters is het leven na ’gebruik’ een bezoeking. Ze moeten voortdurend langs de waarheid dansen en proberen van alles om andere facetten aan te snijden.

Landis werd gevraagd of hij gebruikt had. Hij ontkende, maar zijn testosteronwaarden schoten door de instrumenten heen.

Valverde kan met een simpele handeling zijn onschuld bewijzen, maar hij durft het tot nu toe niet te doen. Je zou dan denken: hij weet beter, hij weet dat het zijn bloed is.

Ontkennen heeft lange tijd gediend als parallelweg voor gepakte renners. Tot ook die wegen doodlopen. Ontkennen is uitstellen en in de oude wielerorde betekende dat vaak afstel. Tegenwoordig kijken we met zijn allen door ontkennen heen. En dat hebben die sporters er zelf van gemaakt.