Verwijlen mag nog vier jaar dromen

Zijn grote droom is een olympische titel. Op die Nederlandse primeur zal degenschermer Bas Verwijlen in elk geval nog vier jaar moeten wachten.

De 24-jarige Brabander mocht gisteren in Peking al een heel klein beetje aan goud denken. Tot de Italiaan Tagliariol hem in de kwartfinale (15-11) hardhandig de weg versperde.

„Als sportman baal ik van het verlies, maar als Nederlander mag ik met een plaats bij de beste acht van de wereld wel tevreden zijn. Ik kijk nu al uit naar Londen.”

De successen van Nederlandse schermers op de Olympische Spelen dateren van bijna een eeuw geleden en ook toen werd er nooit goud gewonnen. Verwijlen reisde de afgelopen jaren de wereld rond om zijn droom te verwezenlijken. Hij wilde zich via de wereldranglijst plaatsen en niet afhankelijk zijn van een stressvol kwalificatietoernooi. De Brabander offerde veel op, maar keek er in het regenachtige Peking niet gefrustreerd op terug.

„Het is de moeite waard geweest. Als Nederlandse schermer tussen alle toplanden de kwartfinales halen, is mooi. Daar mag ik tevreden over zijn. Als sportman ben ik dat niet. Die droom blijft staan”, zei de nummer drie van de wereldtitelstrijd in 2005.

Verwijlen maakte indruk in de nagenoeg volle schermhal. Hij moest in de tweede ronde beginnen tegen de Chinees Wang. „Een beest, dat kon je zien”, omschreef Verwijlen de winnaar van olympisch zilver vier jaar geleden in Athene. En de wereldkampioen van 2006. „Ik heb twee dagen van die Chinees gedroomd. Dat was een pittig begin voor iemand die goud in zijn hoofd heeft zitten.” Wang was de grote favoriet voor de titel. Hij kreeg na een strafpunt geen vat meer op de standvastige Verwijlen, die de voorsprong rustig verdedigde en toesloeg toen de Chinees het hoofd liet hangen (15-10).

„Na zo'n begin valt er veel druk weg”, keek Verwijlen terug op het toernooivervolg. De olympische debutant trof vervolgens in de Zwitser Michael Kauter zijn trainingspartner. „Daar was ik niet echt blij mee, want ik had hier in Peking ook nog met hem getraind. Hij kent me goed.” De Nederlander sloeg bij 11-9 een gaatje en liet dat niet meer glippen: 15-12. Tegen Tagliariol, de latere kampioen, stokte het ritme. De Italiaan, nummer drie van de wereldranglijst, kwam snel op voorsprong en drukte de Nederlander daarmee in het offensief. „Toen heb ik wat foutjes gemaakt, stond ik te ver van hem af bij mijn aanvalspogingen. Daar kon hij mooi van profiteren.”

Verwijlen kon het duel niet meer draaien, maar verliet de rode loper met opgeheven hoofd. Hij leverde met de achtste plaats in de eindstand de beste Nederlandse schermprestatie sinds 1920. Sonja Tol lag er vier jaar geleden in de eerste ronde heel snel uit, twintig jaar geleden was de mannendegenploeg in Seoul aanwezig, maar leverde alleen Stephane Ganeff een goede prestatie met de zestiende plaats.

„Mijn droom blijft staan. Over vier jaar in Londen ben ik nog fitter en sterker. Ik heb geen probleem opnieuw alles weg te zetten. Ik sta echt weer lachend elke dag om half zeven op. Op naar Londen. Ik heb er nu al zin in.”