Springequipe kan tevreden zijn

Ondanks een barrageplaats voor de bronzen medaille slaagden Angelique Hoorn en Marc Houtzager er niet in een prijs te bemachtigen.

Beide ruiters stonden op de reservelijst van de springploeg en kwamen pas in beeld na het afvallen van Jeroen Dubbeldam en Albert Zoer. Na hun optreden met het team eerder in de week reden ze gisteren een verdienstelijke individuele wedstrijd. Met vijf andere ruiters haalden zij de barrage voor de bronzen medaille. Zij moesten daarin risicovol rijden en dat liep verkeerd af.

Niettemin kan de Nederlandse springequipe tevreden op het olympisch concours terugkijken. Waar de ploeg al op voorhand afgeschreven leek vanwege het hoge tweedekeusgehalte, daar presteerden de vier ruiters naar behoren. Met enig geluk had er meer in gezeten dan een (voorlopig, gezien de dopingperikelen bij Noorwegen) vijfde plaats met het team. Twee individuele rijders bij de laatste negen is evenmin slecht. Ook al bleef een bekroning met olympische prijzen uit, de afgelopen week leert dat Nederland een redelijk brede springtop heeft.

Met de gouden medaille voor Anky van Grunsven en de zilveren voor het dressuurteam tekende Nederland voor eremetaal in twee van de zes categorieën. Van Grunsven toonde zich op haar laatste olympische optreden weer eens een klasse apart. Imke Schellekens, haar opvolgster, staat al in de coulissen. Het is jammer dat ze door een blessure van Sunrise de individuele dressuurwedstrijd moest laten lopen, maar ze is al een eind op de weg naar de top, al zal het lastig zijn ooit Isabell Werth (Duitsland) te verslaan.

Net als Van Grunsven is Werth buitencategorie. Al jaren speelt de strijd om de hoofdprijzen zich af tussen deze twee amazones. De uitslagenlijsten leren dat anderen op te grote afstand staan om zich serieus in die strijd te mengen.

Ook naar naties gerekend is het een tweestrijd: tussen Duitsland en Nederland, met de Duitsers nog nipt voor. Andere teams komen er niet aan te pas. Veel landen slagen er zelfs niet in een ploeg op de been te krijgen. Daar blijft de dressuursport beperkt tot het optreden van eenlingen.

Duitsland en Nederland varen er wel bij. Voor de medaillespiegel is dat leuk, maar het tekent de armoede van de sport wanneer serieuze concurrentie ontbreekt. Evenals het omstreden jury-optreden zou dat een reden tot zorg moeten zijn.