Feyenoord roept FC Twente halt toe

Een sterke tweede helft leverde Feyenoord onverwacht de winst op in het duel met Twente (3-1), dat lange tijd enkele maten te groot was voor de Rotterdammers.

Met een hels fluitconcert maakte de aanhang van Feyenoord duidelijk dat de ploeg hun geduld danig op de proef stelde. Zo rommelig en futloos begonnen de Rotterdammers aan het duel met Twente. De collectieve uiting van onvrede bleef niet zonder gevolgen. De flegmatieke houding van een groot deel van het elftal maakte plaats voor strijdlust. De opleving leverde een zege op, waardoor Feyenoord de hoop op een mooi slot van het jubileumjaar in leven hield.

De supporters stonden niet alleen in hun frustratie. Driftig gebarend maakte trainer Van Marwijk langs de zijlijn duidelijk evenmin gecharmeerd te zijn van de inzet van zijn elftal. Net als afgelopen weekeinde tegen Excelsior, waarvan met 2-1 werd verloren, liet Feyenoord bij balverlies fikse steken vallen. Kinderlijk eenvoudig stuurde Twente de organisatie in de war. Vooral Sahin, De Guzman en Greene anticipeerden slecht op de positiewisselingen bij de tegenstander.

Gezien de tactische onmacht liet de openingstreffer van N’Kufo nog relatief lang op zich wachten. In de 21ste minuut draaide Denneboom achteloos weg bij De Cler, waarna de weg naar het doel van Timmer bijna open lag. De spits versierde vervolgens handig een strafschop door de bal voor zich uit te tikken op het moment dat Bahia een woeste tackle inzette. Clubtopscorer N’Kufo rondde het buitenkansje daarna vakkundig af (0-1).

Twente verzuimde na het doelpunt de wedstrijd te beslissen. Aan het verzorgde spel van de Tukkers lag dit niet. Zo raakte Elia de paal, nadat een fluwelen combinatie over meerdere schijven de verdediging van Feyenoord aan stukken had geslagen. Getuige het boegeroep hield de aanhang op dat moment al rekening met een pijnlijke nederlaag. Kort voor de rust maakte hun gemor onverwacht plaats voor gejuich, toen Bruins Feyenoord tegen de verhoudingen in op gelijke hoogte bracht (1-1).

De middenvelder ontweek slim de buitenspelval bij een vrije trap van De Guzman, waarna hij keeper Boschker met een snelle voetbeweging kansloos liet. Hierdoor kreeg Van Marwijk de mogelijkheid tijdens de rust orde op zaken stellen. Zijn woorden sorteerden direct effect. Na de rust kon Feyenoord plotseling wel de node gemiste strijdvaardigheid opbrengen. Sahin, daarvoor onzichtbaar, illustreerde de gedaanteverwisseling met een schot op de vuisten van de doelman van Twente.

Op aangeven van De Cler gaf Makaay, net zo onopvallend, een kwartier later het herwonnen elan vorm. Met een acrobatische actie tikte hij de bal in de verre hoek (2-1). Even later maakte De Cler zijn fout van de eerste helft goed. De verdediger vond in een wirwar van benen de ruimte voor een schot. Doordat zijn inzet onderweg nog van richting werd veranderd, kon Boschker de genadeklap voor Twente (3-1) niet meer voorkomen.

Ondanks het opmerkelijke herstel mag Feyenoord zich niet te rijk rekenen. De benauwde zege op Twente bracht andermaal de structurele gebreken aan de oppervlakte. De Rotterdammers missen een veldkapitein, die de ploeg bij de les houdt. Een dergelijk type zet spelers op de juiste plek en schuwt fysieke duels niet. Geen van de gelouterde zomeraanwinsten, aanvoerder Van Bronckhorst en spits Makaay niet uitgezonderd, voegt deze kwaliteiten toe aan de ploeg.

Niet voor niets zijn deze weken alle ogen gericht op technisch directeur Bosz. In stilte probeert hij voor het sluiten van de transfermarkt op 1 februari de selectie van vers bloed te voorzien. Zijn arbeid lijkt wederom resultaat op te leveren. Gisteravond gonsde de naam van international Landzaat door de catacomben. De speler van Wigan Athletic zou op het punt staan een contract voor 3,5 jaar te ondertekenen in De Kuip. Met de routinier als controleur op het middenveld wacht Feyenoord, net op tijd, wellicht een aanvaardbaar seizoensslot.