Heerenveen wijst NAC op beperkingen

Heerenveen riep voor eigen publiek de opmars van NAC een halt toe (3-0). Technisch en tactisch waren de Friezen een flink maatje te groot.

Voor de tweede keer deze voetbaljaargang liep Heerenveen soeverein over NAC heen. Half december overklasten de Friezen de ploeg in Breda met 1-5. Afgelopen zaterdag toonde Heerenveen in het Abe Lenstra Stadion aan dat het gat in de tussenliggende periode niet kleiner is geworden. Op vrijwel elke positie moesten de spelers van NAC in de tegenstander hun meerdere erkennen.

Trainer Verbeek gebruikte de verdiende zege om zijn aanstaande vertrek te benadrukken. Met een flinke dosis galgenhumor wees hij een ieder die zich in zijn buurt bevond op het feit dat zijn dagen in Friesland zijn genummerd. Ongeacht de sportieve weelde moet de Drent straks plaatsmaken. Het bestuur zoekt een coach die de club een klein duwtje omhoog geeft. Verbeek, zo redeneert de directie, kan dit niet.

Zelf begrijpt hij niets van dit besluit. Heerenveen speelt onder zijn leiding aardig voetbal, Verbeek presenteert om de haverklap een nieuw talent aan het publiek en een plek bij de eerste vijf in de competitie lijkt realistisch. In Friesland halen de beleidsbepalers hun schouders op over deze wapenfeiten. Voor hen geldt de uitschakeling in de voorronde van het Uefa Cup-toernooi als ijkpunt.

Een topcoach, zo redeneren ze, had zich niet laten verrassen door het Zweedse Helsingsborg. Na een 5-3 thuiszege, verloor Heerenveen het uitduel met 1-5 nadat Verbeek zijn oren had laten hangen naar Dingsdag en Pranjic, de aanvoerders van het elftal. Beiden zagen het offensieve strijdplan van de coach niet zitten en vroegen met succes om een aanpassing. Met deze wijziging tekende hij onbedoeld het doodvonnis van Heerenveen in Europa.

Verbeek, gruwend van de cruciale fout, gooide het harmonieuze overlegmodel meteen over boord en ging meer uit van de kracht van zijn eigen analyse. Spelers mochten meepraten, maar moesten wel met een heel doortimmerd verhaal komen om hem op andere gedachten te brengen. De tactiek tegen NAC liet zien dat deze hardere methode werkt. De veldbezetting van Heerenveen stond aan de basis van de zege.

Zo schoof laatste man Dingsdag in balbezit direct door naar de middenlijn. Daar fungeerde hij als vrije man en als bliksemafleider van de voorhoede. NAC moest kiezen tussen twee kwaden. Of de centrale verdediger de ruimte geven om het spel te verdelen of de bewaking van de razendsnelle Sulejmani terugschroeven. „Ik heb Dingsdag van de meerwaarde van dit inschuiven moeten overtuigen”, legde Verbeek uit. „Tegen Helsingsborg gaf ik hém zijn zin. Met alle gevolgen van dien.”

Na de misser in Zweden eist Verbeek, nog meer dan voorheen, van iedereen in de selectie een voorbeeldige tactische discipline. Een onderonsje met Roorda na een half uur spelen illustreerde dit gegeven. Het 20-jarige talent had net met een schitterende passeerbeweging Molhoek en Lurling het bos ingestuurd, toen hij een seintje van de kant kreeg. De middenvelder moest zich opstellen als controleur, niet als regisseur.

Toeval of niet, vier minuten na de ingreep kwam Heerenveen op voorsprong. Sibon kopte een vrije trap van Pranjic terug op de inlopende Bradley. Hoewel de Amerikaan de bal niet toucheerde, zette hij zodanig druk op de verdediging, dat Mtiliga met een heup per ongeluk zijn eigen doelman Ten Rouwelaar passeerde (1-0). Een blunder van Amoah bracht de hoop van NAC op een ommekeer voortijdig aan stukken.

Pranjic onderschepte een (te korte) pass van de Ghanese aanvaller op Stam en stuurde uitblinker Sulejmani de diepte in. De watervlugge spits snelde achteloos voorbij Elshot en Penders, waarna hij knap 2-0 binnenschoot. De Servische tiener bekroonde zijn sterke optreden in de 79ste minuut met een tweede treffer. Met de binnenkant van zijn linkervoet duwde hij een steekbal van Sibon over de doellijn (3-0).

NAC, tot zaterdagavond derde in de eredivisie, stelde hier verrassend weinig tegenover. De enige dreiging kwam van Lurling, die kwalitatief met kop en schouders boven zijn ploeggenoten uitstak. Helaas voor hem konden spelers als Amoah en Kolkka niet tippen aan zijn niveau.