De topsport is een kleine gemeenschap waarin het in tijden van achterdocht niet moeilijk is dubieuze verbanden te leggen.
Dat heeft begin 2006 Jos Hermens, atletiekmanager met grote staat van dienst, moeten ervaren toen hij vanuit Duitsland werd gebombardeerd als spil in een wereldwijd dopingnetwerk. Hij had ooit onder zijn cliënten op doping betrapte atleten – dat is bijna onvermijdelijk – en beginjaren negentig verdedigde hij enkele verdachten uit (Oost)Duitsland.
Een nijvere Duitse dopingvorser onderzocht de al afgesloten zaak van trainer Thomas Springstein, die was veroordeeld tot celstraf voor het voorschrijven van dope aan een minderjarige. Het (computer)spoor leidde naar de Spaanse arts Peraita, die in Madrid om de hoek woont van Fuentes, de arts die verwikkeld was in Spaanse wielerschandalen. Hermens kwam voor in de administratie van Peraita, hij had enkele rekeningen van atleten betaald.
Op grond daarvan werd namens de Duitse atletiekbond bij de officier van justitie in Magdeburg een klacht tegen Peraita en Hermens neergelegd wegens het overtreden van de wet op de geneesmiddelen. De klacht is vervolgens nooit doorgezet, maar Hermens’ naam vloog in enkele uren tijd besmeurd de internationale sportwereld door.
Hetzelfde gebeurt nu met zijn collega Stefan Matschiner, die ook een spil wordt genoemd in een dopingnetwerk. Het begint er al mee dat Matschiner Oostenrijker is. Door tal van positieve gevallen en aan doping gerelateerde schandalen in atletiek, wielrennen, langlaufen en biatlon heeft zijn land dit decennium een dubieuze reputatie opgebouwd.
Het eerste rode lampje ging branden toen zijn Nederlandse cliënt Simon Vroemen in juni werd betrapt op het verboden stimulerende middel metandiënon. De alarmschellen gingen onlangs op volle kracht over toen een andere cliënt van hem, de Oostenrijkse wielrenner Bernhard Kohl, werd betrapt op de nieuwe epovariant Cera. Kohl zal na zijn bekentenis zijn derde plaats in de Tour de France verliezen.
Dan kan je als manager hoog of laag springen en zeggen dat je over centen gaat en niet over injectienaalden. Niemand die je gelooft.
Het kost weinig moeite om meer verbanden te leggen, een Nederlandse atletieksite produceerde zelfs een schema van Matschiner in zijn web met draden naar zestien meer of mindere ‘verdachten’, die onderling ook weer connecties hebben. Het valt nog mee dat Adrienne Herzog, de oud-vriendin van Vroemen, er niet op staat. Matschiner is haar manager.
Matschiner lijkt inderdaad niet gelukkig in het kiezen van vrienden of relaties. Vier jaar geleden had hij een bedrijf samen met zijn landgenoot Manfred Kiesl, bij wie in 1997 thuis grote hoeveelheden anabolica werden gevonden. Walter Mayer is een langlaufcoach die door het IOC tot 2010 is geschorst wegens zijn aandeel in dopingschandalen in Salt Lake City en Turijn. Matschiner was op uitnodiging van Mayer aanwezig bij de Winterspelen van Turijn.
En dan is er zijn oud-trainer Helmut Stechemesser, die de betrapte atleten Ceplak, Pumper en Vroemen begeleidde. En Herzog.
Simon Vroemen verwacht in november uitspraak in de twee dopingzaken die tegen hem lopen. Die bepalen mede de snelheid waarmee Matschiner richting afgrond wordt geduwd. Zoals andersom de commotie rond de Oostenrijker Vroemen geen goed doet.
Het is niet uitgesloten dat de Nederlandse dopingautoriteit de kwestie rond zijn manager verdacht vindt. In dat geval kan het bloed dat Vroemen tijdens een dopingcontrole op 22 juni heeft afgestaan, worden onderworpen aan nieuw onderzoek op Cera.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.