'Huis zonder tuin? Dat wordt lastig'

Wie valt er niet voor de idylle van de gemeente Steenwijkerland met vaardorp Giethoorn als woonicoon? Ruisende rietkragen, rietgekapte huizen, forse tuinen en de bewoonde wereld om de hoek. Toch zoeken intussen ruim negenhonderd eigenaren een koper voor hun huis in deze streekgemeente die de complete Kop van Overijssel beslaat. Dat waren er in 2005 nog maar 240. Wat is er aan de hand?

Makelaar Edwin Willemsen van het Makelaarshuis in Steenwijk is blij met die vraag. Want dé woningmarkt bestaat nergens, betoogt hij, ook niet in Steenwijkerland (43.000 inwoners). Hij pakt een gemeenteplattegrond en wijst op de 25 woonkernen en vele buurtschappen. Zuiderzeestadjes als Vollenhove, moerasdorpen als Giethoorn en defensiestad Steenwijk trekken verschillende kopers, is zijn boodschap. Er is één grote overeenkomst: "Woningen zonder tuin komen hier weinig voor."

Aan de theoretische verkooptijd van 44 maanden, zoals Woningmarktcijfers.nl becijfert voor Steenwijkerlandse woningen, hebben de lokale makelaars geen boodschap. De praktijk geldt. Al jaren is de woningverkoop stabiel, net als de woningprijs, toont Willemsen met de lokale NVM-cijfers. Hij begon zijn makelaardij in 2009. En nee, hij gaat niet failliet. Hij grinnikt: "Integendeel." De woningverkoop kabbelt gewoon door, tonen zijn cijfers aan: alleen het verkoopaanbod vrijstaande huizen, dat groeit gestaag.

Vrijstaand, dat kan in Steenwijkerland van alles zijn. Een rietgekapte huis bij Giethoorn à 600.000 euro, een gedateerde boerderij in Blankenham van 350.000 euro en een hedendaags herenhuis van 300.000 euro in Steenwijk.

Bij De Boer + Ten Hoeve Makelaars in Steenwijk weten ze: vooral de turfstekerdorpen in de Weerribben en in de Beulaker- en Belterwijde trekken een kapitaalkrachtig publiek. "Maar in noordelijker gelegen dorpen ligt het inkomen lager", zegt vastgoedadviseur Martijn Mennink. "Het veengebied is van oudsher arm."

Mennink wijt het groeiende aantal te koop staande huizen - vooral vrijstaand - aan de vergrijzing en de moeizame woningfinanciering. Boerderijen ombouwen tot startersappartementen heeft lokaal weinig zin. Momenteel komen veel verouderde corporatiewoningen, met tuin, voor een à anderhalve ton op de markt. Verkopers van grote huizen moeten het hebben van buitenstaanders. "De grote trek uit het Westen bestaat echter niet", stelt Willemsen. "Die bewuste woningzoekenden zijn er natuurlijk wel, maar niet zoveel."

Met een beetje wil verkoop je hier toch je huis, zegt Mennink. Net als zijn vakgenoot merkt hij dat sommige verkopers moeite hebben reële prijzen te vragen. Senioren met een afgelost huis kunnen dat makkelijker overwegen dan Giethoornse yuppen met een verbouwingsschuld en een pied-à-terre in de Randstad. Kopers zijn er heus, alleen is hun groep gewoon niet meegegroeid met het verkopertal. Kansen maken vooral hoger opgeleiden die in groeiregio Zwolle werken en gepensioneerde Flevolandse polderboeren.

Willemsen toont een wervingscommercial van parkachtig Steenwijkerland. De ligging aan de A32 en intercitylijn wordt bejubeld. Veel militairen zullen hem zien, verwacht hij. Er komen er maximaal driehonderd militairen met aanhang van Ermelo, op de Veluwe, naar de nabijgelegen Johannes Postkazerne. Vastgoed- adviseur Mennink verkocht laatst een huis aan een militair. Die betrekt een huis in nieuwbouwwijk Kornputkwartier op een voormalige kazerne die in 1998 dichtging. "Straks woont hij aan de Generaal."