'Gooi alles eruit. Verken ook de schaduwzijde’

Met een leeftijdsgenoot heb ik al enige tijd een eigen bedrijfje. Wij zijn jonge ondernemers. Helaas loopt onze samenwerking niet meer naar wens. Mijn collega kreeg nogal wat problemen in de privésfeer. Hij is veel afwezig geweest en heeft grote achterstanden op het werk. We voeren lange discussies, die helaas niets oplossen. De frustraties worden alleen maar groter. Het lijkt wel of ik de verantwoordelijkheid alleen voor ons bedrijf moet dragen. Ik heb voorgesteld om hulp in te roepen maar daar voelt hij niets voor. Mijn vraag luidt: hoe kan ik hem hiervoor motiveren?

U zit in een lastige situatie. Het lijkt me verstandig dat u eerst bepaalt waar u zelf staat. Wat zijn uw belangen en verlangens? Maak daarbij onderscheid tussen zakelijk (financieel, toekomstperspectief van de zaak), persoonlijk (uw eigen doelen, uw lol in het samenwerken met deze persoon), creatief (wat is er nodig voor bijvoorbeeld productontwikkeling) en wellicht zijn er nog andere categorieën. Als u daar in uw eentje niet uitkomt, ga dan in gesprek met een ervaren en creatieve collega of coach. Gooi alles eruit. Verken ook de schaduwzijde. Kom met uw twijfels, bijgedachten en slechte gedachten. En bepaal helder wat u zelf wilt en hoe u wilt dat uw werkzame leven er over tien jaar uitziet.

Als uw hoofd dan wat leger is en alles op tafel ligt, kijk er dan eens van een afstand naar. Stel u bijvoorbeeld voor dat het over de samenwerking van twee anderen gaat en dat u vanuit alle wijsheid die u bezit mee mag denken. Waar draait het dan om?

Waarom zeg ik dit? Uw probleem roept twee vragen op. Ten eerste: stelt u zich niet te afhankelijk op? U schetst een beeld alsof u vooruit wilt en hij enkel op de remt trapt. Is dit niet een te gemakkelijke gedachte? Loopt u daarmee ook niet voor iets weg? Heeft uw collega helemaal geen ideeën? Stel dat u wel (alleen of samen) het roer in handen had, weet u dan welke kant u op wilt? En praat u daar over?

En de tweede betreft de wijze waarop u dit nu bespreekt. Over en weer zit u samen in de stagnatie. Beïnvloeden kan grofweg op twee manieren: duwen of trekken. Wat u beschrijft lijkt op ‘duwen’. U draagt argumenten aan die uw partner moeten overtuigen dat het zo niet langer kan. Dat is een logische reactie, maar met het gevolg dat uw partner zich aangevallen voelt en zich heeft ingegraven in zijn eigen gelijk. Uitgeoefende druk wordt vaak ervaren als stress waardoor iemand gemakkelijk ‘in een groef’ schiet.

Ik kan me voorstellen dat u inmiddels alle twee in zo’n oude groef zit. Uw partner in zijn schulp, voelt zich niet begrepen. En u in de gedachte: ik sta er alleen voor, ik draag hier de verantwoordelijkheid. En daarmee is de stagnatie compleet. Om daar weer beweging in te krijgen dient u het tegenovergestelde gedrag te betonen: niet duwen maar trekken. Dat betekent oprecht geïnteresseerd zijn: waarom handelt hij zoals hij handelt, wat wil hij bereiken, waar probeert hij voor te zorgen?

De vanzelfsprekendheid van het begin is er niet meer, nu moet u dealen met ‘verschil’. Kies uw eigen weg. Uw inzet om er samen uit te komen, is prachtig. Maar sluit andere oplossingen niet uit! U bent nog jong, de toekomst ligt open.