Verburg: Nederland kan gewoon blijven vissen

De Nederlandse visservloot hoeft niet in te krimpen, ook al is de visstand in de Europese zeeën dramatisch. Dat zegt minister Verburg in een reactie op het hervormingsplan van eurocommissaris Borg.

Minister Verburg denkt niet dat de Nederlandse visserij een nieuwe saneringsronde staat te wachten. Ze is het wel eens met eurocommissaris Borg dat het quoteringsysteem op de schop moet.

Volgens Borg is de dramatisch slechte visstand in de Europese zeeën het gevolg van een structurele overcapaciteit van de Europese vissersvloot en een falend quoteringssysteem, zo blijkt uit zijn gisteren officieel gepresenteerde hervormingsplan voor de visserij na 2012.

Minister Verburg erkent dat er sprake is van overcapaciteit. Maar, zo zei ze gisteravond in een reactie op de analyse van Borg, het is niet waarschijnlijk dat de Nederlandse visserijsector opnieuw behoorlijk moet inkrimpen.

Nederland heeft een voorsprong in vergelijking met andere landen, meent de minister. Sinds 2005 is hier de vloot al voor dertig procent gesaneerd. Ze deelt wel de kritiek van Borg op het quoteringsysteem, waarbij de visrechten onderling door de EU-lidstaten worden verdeeld. „Daar moeten we dus heel goed naar kijken”, aldus Verburg.

Volgens Borg heeft dat quotasysteem ertoe geleid dat EU-lidstaten vooral bezig zijn om hun eigen visserijbelangen veilig te stellen. Duurzaam gezamenlijk bestandsbeheer schiet er dan bij in.

Verburg vindt vooral dat het huidige systeem ’veel te knellend en ingewikkeld’ is. Het staat innovatie in de weg, meent zij. Verder is ook zij voorstander van het plan om de regionale adviescommissies (rac’s), waarin wetenschappers, vissers en milieuorganisaties samenwerken, een nadrukkelijker rol te geven in bestandsbeheer. Ook wil de minister de sector meer verantwoordelijk maken voor duurzaam bestandsbeheer.

Dat 25 jaar gemeenschappelijk visserijbeleid vooral kommer en kwel heeft opgeleverd, bestrijdt Verburg. „Er is ook veel goeds gebeurd.” Zelf vindt ze de meerjarige beheerplannen die sinds 2002 zijn afgesproken, een duidelijke vooruitgang. Die plannen maken herstel van de visstand mogelijk en zijn leidraad voor de hoogte van de vangstbeperkingen.

Milieuorganisaties als het Wereldnatuurfonds en Greenpeace hebben instemmend gereageerd op de analyse van Borg over het falen van 25 jaar visserijbeleid. Bewonderenswaardig eerlijk, noemt Aaron McLoughlin, hoofd van het Europese zeeprogramma van het WNF de analyse van Borg. Hij vindt dan ook dat de tijd voorbij is dat Europa een hervormingsagenda predikt, maar aan ingrijpende keuzes voorbij gaat.

Het WNF wil daarom dat bedreigde vissoorten met rust worden gelaten en de vissersvloot snel wordt ingekrompen. In landen als Alaska, Nieuw-Zeeland en Noorwegen bleek dat de sleutel tot bestandsherstel. Ook moet de illegale visvangst hard worden aangepakt en duurzaamheid beslissend zijn voor de visserij.

Johan Nooitgedagt, voorzitter van de Nederlandse vissersbond, vindt het nogal een open deur hoe Borg vooral de EU-lidstaten de schuld geeft voor het falende beleid. Hij aarzelt over de handreiking die Borg doet aan de vissers.

De eurocommissaris wil hen meer verantwoordelijk maken voor de bestanden. Wie bewezen duurzaam vist, mag dan de zee op. „Wij kunnen dat wel, als Nederlandse sector. Maar of anderen dat ook kunnen, is natuurlijk de vraag.”