'Geen kans op baan? Dan ook geen sociale arbeidsplaats'

De vier grote gemeenten vinden dat de helft van de nieuwe arbeidsgehandicapten niet op de arbeidsmarkt thuis hoort. De steden willen alleen nog arbeidsgehandicapten toelaten tot de Wet Sociale Werkvoorziening die een reële kans maken op een baan bij een gewone werkgever, schrijven zij in een brief aan formateurs Kamp en Bos. Wie die kans niet heeft - op termijn zo'n 50.000 mensen - moet niet met sollicitaties en arbeidscontracten worden lastiggevallen.

"We moeten reëel zijn", zegt wethouder Henk Kool (PvdA) van Den Haag. "Ongeveer de helft van de mensen die de WSW instromen, is niet in staat om bij een reguliere werkgever aan de slag te gaan. Je moet niet zeggen 'Jij moét werken' terwijl dat absoluut niet loont. Dat kost klauwen met geld en maakt niemand gelukkig."

Voorgaande kabinetten zetten stevig in op normaal werk voor iedereen. Met de Wet Werken naar Vermogen, die eerder dit jaar sneuvelde, koersten zij op afbouw van werk in beschutte sociale werkplaatsen. Met (tijdelijke) begeleiding en eventueel een subsidie voor de werkgever kan iedere arbeidsgehandicapte zijn steentje bijdragen, was de filosofie.

Het voorstel van Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht sluit daarbij aan, zegt Kool. "Uitgangspunt blijft dat we kijken wat mensen wél kunnen. Wie zelfstandig 50 procent van het minimumloon kan verdienen, komt in de WSW en wordt naar een reguliere baan begeleidt. De anderen krijgen een bijstandsuitkering en ook daar vragen we wat voor terug. Dat kan zijn een kopje koffie drinken om de eenzaamheid van een buurvrouw te doorbreken." Vrijblijvend is dat verzoek niet. Wie zich niet inzet, hangt een korting op de uitkering boven het hoofd.

Voordeel voor het rijk is dat de kosten voor de WSW binnen de perken blijven, terwijl de gemeenten zich verlossen van rompslomp.

Aan de positie van de huidige WSW'ers willen de grote steden niet tornen.