opinie Christen-democraten dansen niet naar Wilders' pijpen, beloofde de partijtop vorig jaar. Het Europa-dossier toont het tegendeel.

Ondanks afspraken over een nieuwe ronde aan steunbetalingen voor Griekenland is de euro nog altijd niet uit de gevarenzone. Italië en Spanje zitten inmiddels zelf zo in de problemen dat het de vraag is of zij hun bijdrage aan het Griekse noodpakket wel kunnen betalen, en de economieën van deze landen zijn simpelweg te groot om door het Europese noodfonds van een mogelijk faillisement gered te kunnen worden. Bovendien is het de vraag of de 'verplichte vrijwillige bijdrage' van banken en pensioenfondsen die de Europese regeringsleiders op aandringen van Nederland hebben afgesproken, geen averechts effect zal hebben. Economen waarschuwen dat daardoor Italië en Spanje alleen nog maar meer moeite zullen ondervinden om nieuwe leningen af te sluiten.

De Nederlandse opstelling in de slepende reddingsoperatie voor de euro is op zijn minst twijfelachtig, met als voorlopig dieptepunt de smadelijke vergissing van premier Rutte ten aanzien van het overeengekomen steunbedrag. Hoewel CDA-minister De Jager zijn cijfers beter paraat had, is ook diens houding opmerkelijk. Ondanks bovengenoemde risico's moeten banken en pensioenfondsen per se meebetalen aan het Griekse steunpakket, omdat het kabinet de kiezer, en in het bijzonder de PVV-kiezer, tegemoet wil komen. Het populaire beeld rondom de in 2008 uitgebroken kredietcrisis is immers dat de banken 'het gedaan hebben', en de banken dus moeten bloeden.

Het is juist in het belang van alle EU-burgers dat er snel een oplossing wordt gevonden die het vertrouwen van de financiële markten in de euro definitief herstelt. De bestendigheid van onze welvaart hangt hier in belangrijke mate van af.

Zowel premier Rutte als minister De Jager put zich uit in verzekeringen dat de steunbetalingen slechts gedaan worden 'in het belang van Nederland', en vooral niet om de Grieken te helpen. Hiermee bevestigen zij niet alleen het populaire ongenuanceerde beeld van de Griekse bevolking als een stel luie uitkeringstrekkers waar wij Nederlanders niets mee te maken hebben, maar geven ze bovendien een verkeerde weergave van wat 'het Nederlandse belang' eigenlijk is. Voor Nederland moet het redden van de euro op dit moment prioriteit nummer één zijn. Het alternatief zou simpelweg vele malen hogere kosten met zich meebrengen, en grote schade berokkenen aan de economie op lange termijn.

Het CDA heeft zich gecommitteerd aan een minderheidscoalitie gedoogd door de PVV. Tegenstanders van deze constructie binnen de partij hebben erop gewezen dat het risico groot was dat het CDA te veel naar het pijpen van de PVV zou gaan dansen. Tot nu toe lijkt deze groep in ieder geval wat betreft het dossier Europa gelijk te krijgen. Daarom moeten alle betrokken CDA-politici leiderschap tonen bij het vinden van een effectieve Europese aanpak van de eurocrisis.