commentaar De kans op een einde aan het geweld in Syrië is nog kleiner geworden nu bemiddelaar Kofi Annan heeft besloten eind deze maand ermee op te houden. De oud-topman van de Verenigde Naties had een mandaat gekregen van de VN om te bemiddelen, maar vervolgens liepen de permanente leden van de Veiligheidsraad Groot-Brittannië, de VS, Rusland, China en Frankrijk hem alleen maar voor de voeten. Daarmee hebben deze grootmachten aangetoond die naam niet altijd waard te zijn.

Waarom hebben de vijf leden met vetomacht van de Veiligheidsraad het zover laten komen? Liefst driemaal hebben Rusland en China in de Veiligheidsraad een resolutie die het regime van de Syrische president Assad had moeten veroordelen met hun veto getroffen. Dat valt deze landen te verwijten, maar in mindere mate ook de andere leden van de Veiligheidsraad die kennelijk geen voorstel wisten te formuleren dat op ieders instemming kon rekenen. Het gaat ver om iemand van het kaliber van Kofi Annan in te zetten en vervolgens geen medewerking te verlenen. Want als zelfs de voormalig secretaris-generaal van de VN vastloopt, is er moeilijk iemand te vinden die nog wel een kans maakt.

Een eerlijke kans om te bemiddelen heeft Kofi Annan niet gekregen. Zijn plan voorzag in onderhandelingen tussen opstandelingen en regime in Syrië, en dat had alleen met enorme buitenlandse druk afgedwongen kunnen worden. Met name Rusland had druk kunnen uitoefenen op zijn bondgenoot, president Assad. Daarvan is helaas niets terechtgekomen.

In het Westen klinkt de roep om de opposanten in Syrië te bewapenen. Maar dat is riskant, want wie bewapen je dan: de Syriërs die zich om begrijpelijke redenen willen bevrijden van het regime van Assad, of de radicale islamisten die uit de hele wereld naar Syrië komen om daar hun eigen luchtkastelen na te jagen?

De doelen die het Westen dient na te streven zijn wel duidelijk: het regime van Assad, dat zijn lucht- en landmacht inzet tegen de eigen burgers, moet weg. Het land mag niet uiteenvallen op een manier die de buurlanden de oorlog inzuigt. Voorkomen moet worden dat islamisten gebruikmaken van de chaos.

Middelen om deze doelen te verwezenlijken zijn er echter nauwelijks. En nu is ook nog de VN-bemiddelaar, die enige kans had om vooruitgang te boeken, afgebrand. De mensen in Syrië lijden terwijl het Westen vrijwel niets voor ze kan doen.