De in Syrië geboren Thuwaiba Kanafani geeft veilig leventje in Canada op en sluit zich aan bij verzet.

Rebellen met kalasjnikovs en granaatwerpers die poseren met bivakmutsen in djihad-achtige filmpjes op internet. Dit is het Vrije Syrische Leger: geen organisatie waar een seculiere en hoogopgeleide vrouw zich direct thuis zal voelen.

En toch verklaarde onlangs een vrouw zonder hoofddoek, gekleed in militair uniform met patroonhulzen om haar nek, zich bij de gewapende opstandelingen in Syrië te hebben aangesloten. Het leidde tot een discussie binnen het verzet over de rol van vrouwen in de revolutie.

Thuwaiba Kanafani (40), geboren in Syrië, gaf begin deze maand haar burgerbestaan in Canada op om zich aan te sluiten bij de rebellen. Haar man en twee kinderen waren niet op de hoogte. "Mijn man was stomverbaasd toen hij beelden van mij op internet zag", vertelt Kanafani via een skypeverbinding vanuit Turkije. "Maar ik hoef echt niet voor alles toestemming te vragen bij mijn echtgenoot, hoor."

Vanaf het begin van de revolutie is Kanafani actief bij de oppositie tegen het Syrische regime. Ze had tientallen ontmoetingen met dissidenten en leden van de Syrische Nationale Raad, maar raakte langzaam maar zeker gedesillusioneerd in de politieke aanpak. "De oppositieleiders praten veel, maar doen niets", legt ze uit. "Zij hebben geen enkele invloed, vertegenwoordigen niet het volk, en denken alleen maar aan hun eigen belangen. Ik kwam tot de conclusie dat het gewapende verzet het enige geloofwaardige alternatief is."

Een maand geleden kwam Kanafani in contact met een commandant van de Martelarenbrigade van Aleppo, een rebellengroepering van het Vrije Syrische Leger dat actief is in het noorden van Syrië. Via Turkije glipte ze Syrië binnen en sloot zich aan bij de brigade. Een week lang verbleef zij in een dorpje in de omgeving van Aleppo. Overdag kreeg ze wapentraining van de rebellen en 's nachts sliep ze thuis bij hun families. "In mijn jeugd leerde mijn oom mij al hoe ik met wapens moest omgaan. In Syrië heb ik aanvullende instructies gekregen."

Momenteel houdt ze zich vanuit een vluchtelingenkamp in het zuiden van Turkije bezig met logistieke zaken, zoals het naar binnen smokkelen van mensen, wapens en medicijnen. "Echt heel gevaarlijk is het niet", nuanceert ze haar militaire rol. "De brigade staat niet toe dat ik als vrouw ook echt meevecht. Je moet het meer zien als morele steun aan het gewapende verzet. Ik wil de buitenwereld vooral tonen dat het Vrije Syrische Leger niet alleen bestaat uit islamitische extremisten.'

Kanafani's aanwezigheid leverde echter veel kritiek op. Zowel op internetfora - 'Hebben jullie soms geen mannen meer over, dat jullie nu ook vrouwen inzetten' - maar ook vanuit het Vrije Syrische Leger zelf.

De commandant van nota bene haar eigen brigade verklaarde dat het in de islam niet is toegestaan dat vrouwen worden ingezet bij militaire operaties en ontkende de aanwezigheid van Kanafani in zijn gelederen.

De ophef over de deelname van een vrouw aan het gewapende verzet weerspiegelt iets van de spanningen binnen de Syrische oppositie. De revolutie die begon als een nationale protestbeweging tegen het regime heeft een steeds religieuzer karakter gekregen. Met name het Vrije Syrische Leger maakt veel gebruik van islamitische retoriek.

Kanafani bevestigt dat het gewapende verzet islamiseert, maar wijt dit aan het feit dat het Westen weigert de opstandelingen te steunen. "Onze brigade krijgt veel geld van salafistische (streng-islamitische) groeperingen in het buitenland. Ongesluierde vrouwen zijn hun natuurlijk een doorn in het oog. De commandant moest mijn aanwezigheid wel ontkennen om zo zijn sponsors niet weg te jagen."

Ze benadrukt dat dergelijke overwegingen bij de gewone soldaten geen rol speelden. "De brigade heeft mij met veel respect behandeld. Dat ik geen hoofddoek droeg, was voor hen geen enkel probleem."