De haat tegen moslims in Europa en de Verenigde Staten is een groeiende politieke industrie.

In de New York Times ageert columnist en schrijver Roger Cohen tegen de sfeer van wantrouwen tegen moslims die tegenwoordig heerst in Europa en de Verenigde Staten.

Vorige week schreef Cohen in een column dat de Noorse massamoordenaar anders Breivik en zijn sympathie voor racistische islamofobie. Dat kwam hem op felle reacties te staan. Moslims zijn geen ras en dus is de term racisme niet op zijn plaats, zo beweerden enkele schrijvers.

"Grappig genoeg kwamen enkele boze reacties van Joden, die blijkbaar waren vergeten dat het niet zijn van een ras maar een religie hen ternauwernood heeft gered van racistische vervolging: Misschien dat de Einsatzgruppen net in een semantische verwarring verkeerden voordat ze het vuur openden", verwijst Cohen cynisch naar het Nazitijdperk. "Misschien dat het Maleisische voetbalpubliek die Chelsea-speler Yossi Benayoun, een Israëliër en Jood, weghoonden geen echte racisten waren. Droom verder."

Cohen wijst naar extreemrechts in Europa, die zich met hun anti-moslimretoriek de ware erfgenamen van Europa's donkerste uren tonen. In de Verenigde Staten ziet hij hoe de anti-Shariabeweging opkomt en successen haalt. De anti-Shariabeweging is een extreem conservatieve groepering die wordt geleid door David Yerushalmi, een man die beweert dat "het grootste deel van de fundamentele verschillen tussen rassen genetisch zijn".

Als kind maakte Cohen kennis met het Apartheidsregime in Zuid-Afrika, het land waar hij zijn jeugd doorbracht. Zijn vader vertelde hem over een blanke, domme politie-agent die een zwarte vrouw uitschold. "Je kunt wel denken dat je een slimme student bent, maar je blijft een kaffer", zei de agent tegen de vrouw die bijna haar dokterstitel binnen had. "De plaats verandert, de verachtelijke domheid niet," concludeert Cohen.