Moebarak is afgetreden

De Egyptische president Hosni Moebarak stapt op als president en draagt de macht over aan het leger. Dat maakte de vice-president Omar Suleiman vrijdag bekend in een korte toespraak voor de staatstelevisie.

"In de moeilijke omstandigheden die het land doormaakt, heeft president Hosni Moebarak besloten het presidentschap neer te leggen", zei vice-president Suleiman. "Hij heeft de raad van de strijdkrachten opgedragen de leiding te nemen over staatszaken."

Na de bekendmaking van het aftreden ging in Caïro een groot gejuich op en reden auto's claxonnerend door de straten. BBC-correspondent Jon Leyne vertelt over de sfeer in Caïro: "Het is alsof het land is bevrijd. Iedereen toetert en zwaait met vlaggen."

„Heel Caïro is een groot feest. Nog nooit zoiets gezien. Vuurwerk op Tahrir. Alsof er een last van de schouders van het Egyptisch volk is gevallen”, schrijft Evan Hill van al-Jazeera op twitter.

Oppositieleider Mohammed ElBaradei, wiens aanhangers het voortouw namen in de protestbeweging tegen Mubarak, sprak van 'de mooiste dag in mijn leven'. "Het land is na tientallen jaren onderdrukking bevrijd", voegde hij eraan toe.

De betogers op het Tahrirplein dachten dat Moebarak donderdag al zou opstappen, maar tegen verwachting in weigerde de president opnieuw halsstarrig zijn functie neer te leggen.

Diverse buitenlandse media meldden vrijdag dat Moebarak samen met zijn familie Caïro heeft verlaten. De Egyptische president verblijft momenteel in zijn vakantiehuis in de badplaats Sharm el-Sheikh aan de Rode Zee.

Protestgolf
De 82-jarige Moebarak is 29 jaar aan de macht geweest. De betogingen die al vanaf 25 januari aan de gang zijn, hebben Moebarak tot nu toe onberoerd gelaten. Hij probeerde vast te houden aan de macht door een deel van zijn bevoegdheden over te dragen aan vice-president Suleiman. Op de manier kon hij zijn titel behouden.

Vrijdag viel voor hem uiteindelijk het doek. Moebaraks vertrek volgt op achttien dagen van massale protesten in de hoofdstad en andere steden.

Meer dan een miljoen Egyptenaren in het hele land gingen de straat op om hun ongenoegen te uiten. Zij trokken ook op naar het presidentiële paleis, dat in een voorstad van Caïro ligt. De explosie van protesten op vrijdag hebben er voor gezorgd dat het Egyptische leger de president dwong om te vertrekken. Een ongekende protestgolf die weer werd aangezwengeld door de val van de Tunesische dictator Zine El Abidine Ben Ali in januari.

Overdracht
De vraag is nu hoe het leger, al lang het machtigste instituut in Egypte en nu ook de officiële bestuurder van het land, de overdracht aanpakt. De Hoge Raad van de Strijdkrachten die de teugels in handen heeft, bestaat uit de hoogste generaals en wordt geleid door de minister van defensie, veldmaarschalk Hussein Tanwawi.

Een woordvoerder liet vrijdagavond in een korte verklaring voor de televisie weten dat het leger niet in de plaats wil treden van een 'door het volk gelegitimeerde' regering. Hij zei dat het leger binnenkort met nadere maatregelen komt om 'de ambities van onze grote natie te bereiken'.

De Hoge Raad van de Strijdkrachten beloofde eerder vrijdag het land naar meer democratie te zullen voeren. De raad wierp zich op als hoeder van 'de legitieme eisen van het volk' en zegde toe zich ervoor te zullen inspannen 'om binnen een bepaald tijdsbestek een vreedzame overgang naar een door het volk gewenste democratische samenleving te bewerkstelligen'.

Vinger aan de pols
Abdel-Rahman Samir, een van de organisatoren van de protesten, zei dat de beweging onderhandelingen met het leger over de veranderingen zal openen, maar de druk op de ketel wil houden om te verzekeren dat die er ook daadwerkelijk komen. "Wij hebben nog steeds geen garanties - als wij de heleboel nu afblazen, is het alsof wij niets hebben gedaan. Daarom blijven wij op Tahrir totdat al onze eisen zijn ingewilligd." Sally Toma, een andere organisator, denkt niet dat het leger het plein zal schoonvegen. "Wij zullen eerst moeten praten. Wij moeten eerst het leger horen."

Vooralsnog is de vreugde groter dan de zorg over de toekomst. Betogers op Tahrir vielen elkaar in de armen, kusten en huilden. Hele gezinnen namen foto's van elkaar.