Brown brengt zichzelf gevoelige slag toe

Het imago van de Britse premier Brown heeft forse schade opgelopen nu hij heeft gezegd geen vervroegde verkiezingen uit te schrijven.

En toen kwamen er géén Britse verkiezingen in de herfst van 2007. De laatste weken lieten journalisten, politici en vooral de premier zelf zich gek maken met speculaties over een vervroegde stembusgang, en wel op 1 november aanstaande. De peilingen waren dermate gunstig voor Labour, die kans mocht de partij niet laten liggen. Met name de jonge honden in Gordon Browns kabinet, Ed Balls (minister van gezinszaken) en Douglas Alexander (internationale ontwikkeling), drongen er op aan. Maar afgelopen weekeinde zei Brown niet naar de stembus te willen voor 2009, een besluit dat, benadrukte hij, niets te maken heeft met de plotselinge inhaalslag van de Conservatieven van afgelopen week. Eigenlijk had hij vervroegde verkiezingen van begin af aan al niet zo’n goed idee gevonden – alles overwegende gunt hij het publiek toch liever meer tijd om zijn beleid te beoordelen.

Het besluit keert zich als een boemerang tegen Brown, die tot nu toe het grootste deel van de media aan zijn kant had. Journalisten zijn diep teleurgesteld; politici die al bezig waren een campagnestrategie uit te dokteren, voelen zich om de tuin geleid. Ook Labourparlementariërs zijn woedend over het verkiezingsdebacle. Lezers op nieuwssites maken Brown voor lafaard uit. Waar er meestal verkiezingen voor nodig zijn om het politieke landschap te veranderen, slaagt Brown daarin door géén verkiezingen te houden, schrijft de commentator van de BBC. Hij verwijst daarmee naar de Conservatieven, die deze kans ten volle benutten. De premier behandelt het publiek ’als halvegaren’, gaf oppositieleider David Cameron te kennen. Cameron heeft de wind in de zeilen sinds een indrukwekkende speech op het partijcongres vorige week. Ook zijn beloften voor belastingverlaging en de verhoging van de ondergrens voor successierechten deden de peilingen omhoog schieten.

Brown probeerde gisteren de schade te beperken, tijdens de eerste Lagerhuiszitting na de vakantie. Hij beloofde nog eens tweeduizend Britse militairen uit Irak te laten vertrekken, komend voorjaar. Of dat veel indruk maakt, is de vraag: zijn eerdere aankondiging om duizend (van de 5500) militairen naar huis te halen, viel niet in goede aarde bij het parlement dat graag over dat soort zaken wordt geraadpleegd. Bovendien bleek een deel van die troepenreductie al eerder gemeld te zijn. Vorige week deden de Tories die plannen nog af als ’verkiezingsstunt’; nu heet het simpelweg een blunder.