Prins Harry, ’de geheime held’

’Harry, de geheime held’, ’Een van onze jongens’, ’Normaler dan dit zal ik nooit worden’.

Britse kranten – de boulevardpers en zogenaamde kwaliteitskranten gelijk – pakten gisteren groot uit met prins Harry’s missie in Afghanistan. Een geheim dat de gehele Britse pers al maanden in een zeer Brits gentlemen’s agreement vrijwillig onder de pet hield na afspraken met het ministerie van defensie.

Die uiterst ongebruikelijke geheimhouding was essentieel om prins Harry’s droom waar te maken om als ‘gewone’ soldaat aan de frontlinie zijn land te dienen. Zonder dat zou de prins een schietschijf worden voor de taliban en een gevaar vormen voor zijn medesoldaten.

Om die reden kon de prins, die daarom ook de bijnaam bullet magnet heeft, vorig jaar tot zijn grote frustratie niet met zijn bataljon verkenners mee naar Irak. Iraakse rebellen bereidden zich al voor op zijn komst, en beelden van een ontvoerde of gewonde Harry zouden de grootste propagandaoverwinning ooit zijn.

De prins overwoog serieus om te stoppen met het leger als hij geen gewone soldaat kon zijn. Het leger zag in dat het zich niet kon permitteren de prins te verliezen gezien zijn publiciteitswaarde en stelde de tankcommandant voor zich te laten hertrainen met het oog op een missie in Afghanistan.

In ruil voor geheimhouding kreeg de pers vooraf en tijdens zijn verblijf aan de frontlinie de gelegenheid de prins te interviewen en te filmen in actie. Maar toen de populaire Amerikaanse website Drudge Report berichtte over de avonturen van de prins in Afghanistan was het geheim uit en daarmee de missie van Harry voorbij. Die werd halsoverkop na tien weken aan de frontlinie teruggevlogen naar het Verenigd Koninkrijk.

Op televisie kon iedereen zien hoe de tweede luitenant op slechts 500 meter van de frontlinie beelden analyseerde van de taliban op de zogeheten ‘Kill TV’, onder zijn codenaam ‘Widow Six-Seven’ doelwitten doorgaf aan piloten en een machinegeweer afvuurde.

„Dit is waar het als soldaat om gaat. Hier zijn met de jongens in plaats van in een kamer met een stel officieren”, zei een zichtbaar tevreden Harry.

„Ik heb al vier dagen niet gedoucht, mijn kleren al een week niet gewassen en toch lijkt alles volkomen normaal.” De prins, die de reputatie heeft van een feestbeest, zei helemaal niets te missen en blij te zijn weg te zijn van alles en de soms verschrikkelijke verhalen in de kranten. „Ook niet de drank, als dat de volgende vraag is”, zo bleef hij de interviewer voor.

Op een website voor soldaten grapte een schrijver over de blackout: „Dat verklaart het plotselinge gebrek aan verhalen over hem in de boulevardkranten.”

Het publiek dat normaal gesproken smult van iedere ‘misstap’ van de wilde prins veroordeelt de schending van het embargo. Nieuwslezer Jon Snow kreeg de volle laag van kijkers voor het stellen van kritische vragen over het embargo ‘dat alleen in totalitaire staten als China zou kunnen voorkomen’.