Natascha Kampusch komt met talkshow

De Oostenrijkse Natascha Kampusch, die acht jaar lang gevangen zat, krijgt een talkshow. Daarmee treedt ze definitief uit de rol van zielig ontvoerd meisje, een rol die haar toch al nooit paste.

Natascha Kampusch is geen slachtoffer meer. Ze draait de rollen om: was zij na haar vlucht uit handen van ontvoerder Priklopil de meest gewilde gast van de Oostenrijkse media, voortaan stelt zij de vragen. Dit voorjaar krijgt ze haar eigen talkshow, bij de commerciële zender Puls 4. De datum van de eerste uitzending is nog onbekend. Wel is Kampusch alvast als glamour girl te zien op haar eigen site, www.natascha.kampusch.at.

Doel van de talkshow is een ’open gesprek’ met ’buitengewone gasten’, waarbij ze hun onbekende kanten probeert te vinden. Kampusch’ eigen ervaringen met de journalistiek brengt haar ertoe, onderwerpen van meerdere zijden te willen belichten, schrijft ze op haar site.

Het bericht verraste Oostenrijk. Toch is het niet zo verbazingwekkend dat de nu negentienjarige vrouw op deze wijze ’revanche’ neemt op haar bijna verstikte leven. Kampusch zat tussen haar tiende en achttiende jaar vast in de kelder van Wolfgang Priklopil, tot zij op 23 augustus 2006 het huis wist te ontvluchten. Haar ontvoerder pleegde dezelfde dag nog zelfmoord. In de enkele interviews die ze in de maanden na haar ontsnapping gaf, toonde ze zich allesbehalve een slachtoffer. Kampusch vertelde rustig en welbespraakt over de omstandigheden waarin ze opgroeide: in een kleine ruimte, zonder school of vrienden, vaak hongerig, regelmatig bang, al was het maar voor de eenzaamheid.

Maar, verklaarde ze, ze wist uiteindelijk dat zij sterker was dan haar ontvoerder. De rol van slachtoffer, waar veel Oostenrijkers haar automatisch in plaatsten, beviel haar niet – zo had ze zich nooit gevoeld tijdens haar gevangenschap, laat staan na haar ontsnapping. Ze ging in therapie, luisterde naar verstandige (media) adviezen, en haalt in privélessen haar schooltijd in. Ze verbleef enige tijd bij haar moeder, maar inmiddels woont ze op zichzelf. Ze richtte een stichting op die het geweld tegen vrouwen en kinderen in Oostenrijk en andere landen wil tegengaan.

Dat Kampusch nu haar lot in eigen hand neemt hoeft niemand te verwonderen, ook niet dat ze daarbij de rol van presentatrice op zich neemt. Kennelijk lijkt het haar een leuk vak, en inmiddels weet ze hoe het is als camera’s op haar gericht staan.

De aankondiging is echter koren op de molen van hen die Kampusch’ soepele omgang met interviewers als ’mediageil’ opvatten. Boze bloggers suggereren al langer dat het ontvoeringsverhaal van a tot z verzonnen is, ter meerdere glorie van Kampusch.

Een voormalig rechter varieert op het complotthema door in een boek te beweren dat Brigitta Sirny, Kampusch’ moeder, betrokken was bij de ontvoering. Hij is inmiddels voor het gerecht gedaagd door Sirny. Zij is op haar beurt door Kampusch’ vader aangeklaagd na de publicatie van haar ervaringen als wanhopige moeder. De vader wordt daarin als drankorgel beschreven. De beerputlucht rondom de ’zaak-Natascha’ werd nog sterker met onbewezen meldingen in de Oostenrijkse en de Britse pers dat de jonge Kampusch op pornosites te zien zou zijn.

Juist alle ’onzin’ over haarzelf en haar familie was voor Kampusch aanleiding om een actieve rol in de schijnwerpers te zoeken, zeggen ingewijden. Kampusch zelf, op haar site: „Kwaliteit en waarheidsgehalte zijn blijkbaar niet de leidraad van journalisten en media.”

Sommigen vragen zich of het verstandig is dat met een show voor een commerciële zender te willen veranderen. „Wij maken van een 19-jarig ontvoeringsslachtoffer geen presentatrice”, citeert het Duitse dagblad Die Welt een anonieme leidinggevende bij de Oostenrijkse openbare zender ORF. Maar dat is misschien de kift, want de ORF-journalist die Kampusch’ meest indringende interview afnam, moest het nieuws over de show uit de krant vernemen.