Het kan niemand ontgaan zijn dat twintig jaar geleden de Berlijnse muur viel. Naar aanleiding daarvan is er al een karrevracht aan informatie over u heen gekieperd. Maar daar kan nog best wat bij.
Een van de beter web-bronnen voor alles wat met de geschiedenis van de muur zelf te maken heeft is de Chronik der Mauer. Deze site geeft informatie over de bouw, waar de muur precies heeft gestaan en het aantal doden dat er gevallen is. De slachtoffers kregen voorzover mogelijk ook een kleine biografie.
Het idee dat mensen met een al of niet virtuele muur zijn tegen te houden is bepaald niet nieuw. Over muren die tot op heden hun zegenrijke werk doen is een mooi artikel verschenen in Foreign Policy. De Groene Amsterdammer besteedde er eveneens aandacht aan op vrijdag 6 november 2009.
Hoe de voormalige DDR-burgers en hun nazaten denken over wat hen overkwam is te vinden op DDR-Lexikon
Trouw en De Groene Amsterdammer evenals vele andere publiceerden ook over dit onderwerp.
Een mooie dokumentaire over de beleving van de DDR-erfenis door opeenvolgende generaties Ossies is “20, geboren op de dag dat de muur viel”. En uiteraard zijn films als Goodbye Lenin, Feuer und Flamme en Sonnenallee hierbij niet te versmaden.
Het moment waarop de muur open ging blijft onderwerp van discussie. Voor 9 november 1989 zou al kontakt geweest zijn tussen de BRD en DDR-autoriteiten om de openstelling te stroomlijnen. Dat zou een gedeeltelijke verklaring kunnen zijn voor de bloedeloos verlopen omslag. Welingelichte Kringen wees ons op informatie over dit onderwerp die hier te vinden is: Op het geschiedenisgedeelte van de ZDF-site en op de Beastly blog vinden we het nodige voedsel voor wijziging van de volgorde van de gebeurtenissen die leidden tot de doorbraak van het IJzeren Gordijn.
De Duitse regering stond na de hereniging ondermeer voor de taak om te gaan met de roep om gerechtigheid voor de doden aan de muur gevallen waren. De daders moesten bestraft worden. Maar hoe spreek je recht in zo’n situatie? Twee landen met twee rechtssystemen werden samengevoegd en het is een goed gebruik in de rechtspraak om niet achteraf nieuwe wetten te verzinnen voor oude misdaden.
De Volkskrant publiceerde een interessant artikel met commentaar van de Duitse strafrechthoogleraar Uwe Jens op het vonnis over Egon Krenz.
James A. McAdams schreef in 2001 een uitstekend boek over deze materie: Judging the past in unified Germany.
Wie er dan nog geen genoeg van heeft kan terecht op de algemene informatie-site in het Nederlands: het Duitslandweb. Het Duitslandinstituut in Amsterdam heeft een goed gesorteerd informatiecentrum, waar elk onderzoek over de Duitse geschiedenis zou moeten beginnen.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.