Kinderen voor kinderen in Turkije

weblog

Het is een koude dag vandaag, de dag dat basisschoolkinderen in Istanbul een minuut stilte in acht nemen voor Gaza. "Ik vind het vooral heel erg voor kinderen”, zegt de elf-jarige Merve voordat de kinderen weer naar hun klassen lopen. Hun onderwijzers roepen dat ze niet moeten rennen in de gang.

Turkse televisiezenders hebben geen enkele moeite met de meest bloedige beelden. Sterker nog, hoe bloediger hoe beter. Ze willen laten zien hoe wreed Israël optreedt in de Gazastrook. Maar het zijn niet alleen de volwassenen die televisie kijken, ook kinderen zien de beelden van dode kinderen, dag in dag uit.

De Turkse kinderen blijken erg aangeslagen door de beelden in hun huiskamers. In heel Istanbul gedragen ze zich keurig als ze een minuut lang stil moeten zijn. Volwassenen, vooral die in de voetbalstadions, hadden het niet beter kunnen doen.

Mert, hij is negen jaar, zegt tijdens de pauze: "Mijn moeder heeft laatst gehuild. Ze stelde zich voor dat het ons ook overkwam. We hebben samen met mama gebeden voor die mensen daar.” Hij wordt door een klasgenoot op zijn rug geslagen. Mert rent hem achterna.

Mogen kinderen wel op deze wijze betrokken worden bij politiek en oorlog? Er is kritiek op het ministerie van onderwijs dat de jonge leerlingen heeft ‘gepolitiseerd’. "Ik zou ook voor de Israëlische kinderen willen stilstaan, maar zij gaan niet dood. De Palestijnse kinderen gaan dood. Ik heb over die kinderen gedroomd. En ook al blijven ze in leven, hun ouders gaan dood”, vertelt het 13-jarige meisje Hülya.

De zoemer gaat, de kinderen moeten weer naar de les. De onderwijzers roepen dat ze niet moeten rennen in de gang.

Erdal Balci is correspondent in Istanbul