Eerst demonstreren, daarna lekker winkelen

De scholierendemonstratie in Amsterdam verliep gisteren redelijk rustig. Veel rotjes en gejoel, maar rellen bleven uit.

„Wordt het rellen, dan gaan we winkelen”, zegt Danique van Morsel (15). Zij is met de trein op weg naar de scholierendemonstratie in Amsterdam, samen met negen andere meiden uit 3 havo van het Sondervinck College in Veldhoven.

In de coupé hangt een uitgelaten schoolreisjessfeer, compleet met aardbeienzuurtjes en gegiechel. Maar de meiden hebben ook een missie, al vinden ze het lastig om die te verwoorden: „Wie weet precies hoe dat verhaal zit van die 1040 uren?”, vraagt Danique.

Eerder deze week liepen wilde stakingen uit op rellen en rekende de politie tientallen demonstranten in. Op zo’n avontuur zitten de meiden uit Veldhoven niet te wachten. Een ’gewoon’ dagje staken in Amsterdam vinden ze spectaculair genoeg: „Je maakt echt iets mee, en dat op een schooldag.”

Vanuit Amsterdam Centraal Station lopen de vriendinnen mee in een lange stoet scholieren, dwars door het centrum van Amsterdam. Die weg is vol verlokkingen (’Coole schoenen!’ ’O, Madame Tussaud!’), die zij maar net weten te weerstaan. Maar rond half twaalf ’s ochtends arriveren zij toch op het Museumplein.

Daar staan zo’n 15.000 scholieren te kleumen in de regen, omringd door ordebewakers van scholierencomité Laks en vele tientallen politieagenten te voet, te paard en in burger. Leraren of ouders zijn er nauwelijks.

Sommige jongeren dragen spandoeken, met teksten als ’Leerplicht is geen ophokplicht’,’Kwaliteit boven kwantiteit’, ’Beter les anders grijpen we naar de fles’ en ’Wij zijn verbijsterveldt’. En flink wat scholieren hebben vuurwerk op zak. Bij elk knallend rotje stijgt er gejoel op uit de menigte.

Om twaalf uur geeft dj Giel Beelen de microfoon aan Laks-voorzitter Sywert van Lienden, organisator van deze demonstratie. Die legt nog even uit waarom de scholieren hier op het Museumplein staan: „Omdat scholen verplicht 1040 uur les moeten geven, krijgen wij zinloze uren. We zitten tot half vier opgehokt, dan fietsen we naar huis en denken we: ’Oh shit, weer niks geleerd’.”

Ook sympathiserende vakbondsmensen en politici voeren het woord. „Kappen met die ophokplicht!” roept SP-Kamerlid Jasper van Dijk. Bij eindexamenkandidaten van het Stedelijk Gymnasium in Leiden vindt die tekst geen genade. „Ronduit slecht, populistisch”, zegt Frank Putman. „Die politici nemen ons niet serieus, anders hadden ze wél een goed verhaal gehad”, concludeert Nelly van der Wilde.

Als scholierencomité Laks rond een uur de demonstratie beëindigt, lopen veel scholieren naar de Concertgebouw-kant van het plein. Daar blijven ze nog zo’n anderhalf uur hangen: beetje roepen naar de politie, rotjes gooien, joelen en rennen, wachten tot er iets gebeurt.

De politie houdt in totaal zestig jongeren aan wegens baldadigheid, maar uit de hand loopt de demonstratie niet. Het waterkanon – voor de zekerheid uitgerukt – wordt niet gebruikt. Verschillende scholieren laten zich vóór het kanon met hun mobieltje fotograferen: „Wanneer zie je nou zo’n ding?”

Danique en haar vriendinnen zijn tegen die tijd allang verdwenen in de Amsterdamse winkels.