Jezus strompelt in wielerpak zijn dood tegemoet

De ’moderne kruisweg’ als kunstwerk bestaat, net als afbeeldingen van de echte kruisweg in rooms-katholieke kerken, uit 14 zogenoemde statiën die de laatste martelgang van Jezus tonen. De in Tilburg omstreden versie van de kunstenaars Jeroen de Leijer en Nick J. Swarth voert telkens een andere Jezus door een bizar landschap. Dan eens is hij kaal of heeft hij een buikje, dan weer draagt hij een baard en op statie 5 is hij zelfs afgebeeld in een wielerpak.

Het kunstwerk, waaraan momenteel hard wordt gewerkt om het op tijd gereed te hebben voor de tentoonstelling in januari, is gebaseerd op schetsen van De Leijer, die eerder zijn verschenen in boekvorm. In samenwerking met Nick J. Swarth, in Tilburg berucht om zijn vaak bizarre teksten, worden de basisschetsen uitgewerkt met gebruikmaking van diverse artistieke technieken. Zo wordt Jezus afgebeeld als houtsnede, in zeefdruk op glas, als theedoek (textielkunst), in neon, als animatiefilm en in keramiek.

„Wat wij willen laten zien is de strompelende mens op weg naar zijn dood”, aldus Jeroen de Leijer. „Dat bracht ons op het idee om Jezus in de moderne tijd te plaatsen, midden in het mediageile heden. We vroegen ons af wat er dan zou gebeuren.” De Leijer benadrukt dat zijn visuele inbreng aan de staties niet kan worden losgezien van de teksten die dichter Nick J. Swarth eraan verbindt, ook al is dit verband niet altijd even duidelijk. Zoals bij statie 5: Jezus slepend met het kruis, gehuld in wielerpak:

Daar staat ge dan met uw gewassen nek.

Daar staat ge met uw mond vol tanden.

Weet een geit dat ie van voren bijt en van achteren schijt?

Beter één vogel in de hand dan tien in uw hol – ’t is daar al zo vol.

Steken de poten van het koekoeksjong niet danig uit het nest?

Voorwaar, ik zeg u: dromen zijn bedrog,

als je ’s nachts in bed poept, is het er ’s morgens nog.

Beide kunstenaars bezweren dat hun werk kwetsend noch godslasterlijk is bedoeld. De Leijer: „Ik heb Jezus niet aan het kruis genageld.”