’Natuurlijk zijn de Olympische Spelen politiek’

Marathonloper Kamiel Maase neemt waarschijnlijk deel aan de Olympische Spelen in Peking. Hij stelde in de media schendingen van de mensenrechten in China aan de kaak.

„Ik vind het een beetje flauw om te zeggen dat de Olympische Spelen niet politiek zijn. Natuurlijk zijn ze dat wel, dat zie je alleen al aan de toewijzing ervan aan China. Je kunt mij niet wijsmaken dat dat geen politieke beslissing is. Het staat zelfs in het Olympische handvest. De Spelen moeten broederschap kweken. Dat doe je niet door misstanden te laten voor wat ze zijn.

„Van het Internationaal Olympisch Comité hebben alle mogelijke deelnemers aan de Spelen een charter moeten ondertekenen. Daarin staat onder andere dat je tijdens de Spelen geen politieke uitspraken mag doen. Ervoor of erna mag wel.

„Ik heb ook getekend, ja. Onder protest, maar ik heb ermee ingestemd in China niet aan politiek te doen. Anders mocht ik niet naar de Spelen, ik had geen keus. Je kan het hele evenement boycotten door niet mee te doen. Maar de Spelen zijn mijn leven. Daar heb ik jaren voor getraind. Dat opgeven gaat mij te ver.

„Een boycot heeft denk ik ook geen enkele zin. Je moet diplomatiek met China omgaan, je hoeft ze niet voor het hoofd te stoten.

„Dat neemt niet weg dat er daar enorme excessen zijn. Elke dissidente gedachte wordt de kop in gedrukt. Dan kan je iedereen wel in een strafkamp zetten, maar dat neemt de onrust niet weg, integendeel. Daar mag je best tegen protesteren. Anders verliezen de Olympische Spelen ook hun geloofwaardigheid.

„De meeste sporters kiezen er echter voor om oogkleppen op te zetten. Dat vind ik jammer, maar ik kan het wel begrijpen. Het kost een hele hoop energie, die je niet aan je voorbereiding kan besteden. Je bent een sporter, en je kiest voor je sport. Ik doe dat ook, ik wil een medaille winnen. Nu moeten anderen het stokje overnemen in de strijd voor de mensenrechten. Als de Spelen afgelopen zijn, is er weer tijd voor politiek.”