Haatmails, die moet je als politicus slikken en wegklikken

Ook bij gemeenteraadsleden loopt de inbox vol met haatmail. Slikken en wegklikken, is het devies. Maar het laat je niet onberoerd.

De eerste keer dat hij een haatmail binnenkreeg kan Fouad el Haji, PvdA-raadslid in Rotterdam, zich niet goed herinneren. Maar hij schrikt nog dagelijks van de hoeveelheid ongewenste e-mails die binnenkomen. „Toch moet je als politicus tegen een stootje kunnen: slikken en wegklikken, deleten dus.”

Deze week kwam zijn PvdA-collega Bouchra Ismaili in opspraak nadat zij een woedende e-mail stuurde naar een onbekende belager. De man, zo verklaarde de Rotterdamse PvdA-top, verzond maandenlang zogenoemde haatmails naar honderden politici. Bij Ismaili zou ’iets geknapt zijn’, waarna zij haar frustraties uitte. De tekst van haar mail stond gisteren in alle kranten.

Onverstandig, noemt El Haji de reactie van zijn collega. „De ongewilde e-mails die ook ik binnenkrijg lees ik niet eens, laat staan dat ik reageer.” Hij scant ze wel op vijandigheden en soms op esthetische elementen want, zo zegt hij, „er zitten soms verbluffende mailtjes bij waar mensen erg veel tijd in hebben gestoken”.

Met voorbeelden noemen heeft hij moeite, hij wil de provocateurs niet hun zin geven. „Dan hebben ze je precies waar ze je hebben willen, dat gun ik ze niet. Ach, ik zet het van me af, je raakt eraan gewend. Misschien ben ik, in de vijfentwintig jaar dat ik inmiddels in Nederland woon, ook immuun geworden voor de verharding in onze samenleving.”

El Haji, net als Ismaili van Marokkaanse komaf, merkt wel dat de hatelijke e-mails toenemen als de actualiteit daar aanleiding toe geeft. „De aankondiging van de film van Wilders bijvoorbeeld, zorgt voor een toename. Maar eerder gebeurde het bij de loyaliteitsvraag naar aanleiding van de dubbele nationaliteit. Er zijn altijd mensen die het nodig vinden de partij de huid vol te schelden. Anoniem, dat wel, maar na een tijd zie je overeenkomsten in schrijfstijl, opmaak en woordkeuze. Dan weet je wel wie erachter zit. Internet maakt het ook erg makkelijk.”

Een reden om te reageren heeft hij nooit gehad. Onderling praten over de haatmails doen de raadsleden ’in principe’ niet. „Het hangt af van de gradatie en of de e-mails verzonden worden naar de partij in zijn geheel of naar een politicus in het bijzonder. Hoe je ook handelt: het reflecteert altijd op de partij en daarom vind ik de reactie van Ismaili onverstandig. Zij is een PvdA-politica met verantwoordelijkheden, zo had ze ook moeten reageren.”

Onervarenheid bij nieuwe raadsleden mag volgens El Haji nooit een reden zijn om zo uit je slof te schieten. „Daar hebben we protocollen voor. Algemene haatmail wordt genegeerd en dreigmail wordt aangegeven bij de politie. Moeilijk is wel welke e-mails te ver gaan. Peter van Heemst (fractievoorzitter, red.) kan mij niet vertellen wanneer de grens van mijn incasseringvermogen is bereikt. Dat kon hij evenmin bij Ismaili.”

Eén vrouwelijke raadslid, wie dat is wil Van Heemst niet zeggen, heeft inmiddels een doodsbedreiging gekregen. „Dat hebben we met de burgemeester besproken en we kijken nu of we daar aangifte van kunnen doen”, aldus Van Heemst.