’Vrouw eerder wethouder dan allochtoon’

Surinamers in Amsterdam willen een allochtone opvolger voor de afgetreden wethouder Buyne. Zo’n wethouder zien zij als vooruitgang.

Als vrouwen vragen om een vrouwelijke wethouder in Amsterdam, wordt dat eerder geaccepteerd dan wanneer Surinamers een Surinaamse stadsbestuurder eisen. „Voorzitter Jongerius van de FNV is bezig met een actie om meer vrouwen op topposities te krijgen en er is niemand die haar uitlacht. Als Surinamers een actie opzetten om een Surinamer als wethouder te krijgen, kijkt iedereen ze raar aan”, zegt Wasif Shadid, als hoogleraar interculturele communicatie verbonden aan de universiteiten van Leiden en Tilburg. Diversiteitsbeleid is een van zijn specialismen. „In Amsterdam is het alleen al om de veelkleurigheid van de stad nodig een allochtone wethouder als opvolger van de afgetreden wethouder Hennah Buyne aan te stellen.”

Een groep Afro-Surinamers heeft een petitie aangeboden aan het Amsterdamse college van b. en w. om hun onvrede over het vertrek van Buyne te uiten. Daarbij vragen ze om een Surinaamse of Antilliaanse wethouder als opvolger. De Surinaamse PvdA-bestuurder genoot geen vertrouwen meer van de gemeenteraad toen bleek dat ze zich inhoudelijk bemoeid had met een lesbrief over discriminatie. Terwijl ze de raad had verteld dat ze dat niet had gedaan.

„Het is begrijpelijk dat die groep vraagt om een Surinaamse wethouder. Zo’n wethouder betekent voor die emanciperende groep letterlijk vooruitgang, succes. Als die wethouder wegvalt, valt de vooruitgang ook weg. Om dat gevoel van verlies te herstellen, zou daar een allochtoon voor in de plaats moeten komen”, zegt Ruben Gowricharn, hoogleraar multiculturele samenleving aan de Universiteit van Tilburg. „De Surinamers in Amsterdam voelen zich nu hun wethouder is vertrokken, niet vertegenwoordigd. Terwijl dat wel zou moeten in een democratie. Die politici vertegenwoordigen een achterban, in dit geval de PvdA-achterban waar veel Surinamers toe behoren. Ook al is een wethouder officieel bestuurder voor de hele stad, hij of zij begrijpt een bepaalde groep beter dan de andere bestuurders. Diegene weet wat er leeft in zijn of haar gemeenschap en kan daar binnen het college iets mee doen. Dat is een zekere toegevoegde waarde.”

Ook Gowricharn meent dat de vraag om een vrouwelijke wethouder eerder geaccepteerd wordt dan het verzoek om een allochtone bestuurder. Terwijl die allochtoon volgens de hoogleraar een soortgelijk emancipatieproces doorloopt als de vrouw. „Het zou rechtvaardig zijn als net zoals de vrouwen in het college, ook een allochtoon zonder gedoe daarin plaats zou nemen.”

Een ’witte’ opvolger voor de wethouder zou volgens hoogleraar Shadid een verkeerd signaal naar de allochtone groepen in Amsterdam kunnen geven. „De Surinaamse wethouder Buyne is voortijdig afgetreden, een negatieve gebeurtenis. Als zij straks wordt opgevolgd door een witte wethouder, kan dat het gevoel aan de groep geven dat Surinamers op dat niveau incompetent zijn. Om die schijn van incompetentie te omzeilen, moet er een Surinaamse wethouder komen. Mits die geschikt is om die functie te bekleden. Kwaliteit moet voorop blijven staan.”