Vonnis in zedenzaak geeft delinquent hoop

Een taakstraf voor een zedendelinquent leidt tot verontwaardiging. De rechter wil hem niet opsluiten omdat therapie effect zou hebben.

Een 31-jarige zedendelinquent kreeg vorige week van de rechtbank in Arnhem acht maanden voorwaardelijke gevangenisstraf en honderd uur werkstraf opgelegd. Hij had ontucht gepleegd met een ernstig gehandicapte jongen (13) en ruim tienduizenden bestanden kinderporno in het bezit. Om de kans op herhaling te beperken, werd een proeftijd van vijf jaar bepaald.

Het vonnis riep onbegrip op bij het publiek. De straf wordt als te mild ervaren. Om het slachtoffer recht te doen, zou de dader langdurig naar de cel moeten.

Met een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zou naar de samenleving toe het signaal zijn afgegeven dat ontucht en bezit van kinderporno onacceptabel zijn en navenant worden bestraft. De kritiek is Arnhem niet ontgaan. In het streven naar meer openheid binnen justitie staat de motivering van het vonnis sinds maandag op de website www.rechtspraak.nl. Zij toont haarscherp de dilemma’s waarvoor de rechtbank zich in deze strafzaak zag geplaatst.

Enerzijds was daar de ernstig lichamelijk en verstandelijk gehandicapte jongen. Een jongen aan het begin van zijn pubertijd die functioneerde als een vierjarige. Hem misbruiken moet als ’laf’ worden aangemerkt, zegt de rechtbank, en de verdachte ’is hiervoor ten volle verantwoordelijk’. ’Aangenomen moet worden dat het slachtoffer hiervan lange tijd aanzienlijke schade zal ondervinden’, meent de rechtbank. ’Het maatschappelijk functioneren van het slachtoffer in de komende jaren is door toedoen van verdachte nog meer bemoeilijkt.’

Deze man schond ook nog eens het vertrouwen van de ouders van het slachtoffer. Zij mochten er zonder argwaan vanuit gaan dat zij de zorg voor hun zoon aan deze voor hen bekende man konden toevertrouwen. Daarnaast is er zijn enorme kinderpornobezit, waaronder afbeeldingen van jongetjes van een jaar oud. ’De vernedering en het misbruik van de kinderen op deze afbeeldingen is naar het oordeel van de rechtbank weerzinwekkend’.

Kort na zijn aanhouding, eind 2006, is de man op eigen initiatief naar Kairos gegaan, een kliniek voor forensisch psychiatrische zorg. Hij woonde destijds bij zijn ouders, had nooit een relatie, miste de kunde om iets te veranderen aan zijn sociale problemen, was pedofiel en leed aan een ’schizotypische persoonlijkheidsstoornis’.

Het vonnis verwijst naar een rapport van Kairos van februari dit jaar. De man accepteert inmiddels dat hij homoseksueel is en volgt na individuele gesprekken nu groepstherapie. Hij toont zich gewetensvol, neemt de volledige verantwoordelijkheid voor zijn gedrag, doet erg zijn best om recidive te voorkomen en bagatelliseert de gebeurtenissen niet, zegt het vonnis. Een vrijheidsstraf zal die ’positieve richting’ onderbreken. In het vonnis wordt opgemerkt dat de dader niet eerder met justitie in aanraking kwam en dat de feiten twee jaar geleden plaatsvonden. Vanwege zijn houding, ontwikkeling en langdurige therapie is er ’uit oogpunt van preventie geen aanleiding een onvoorwaardelijke straf op te leggen’, zegt de rechtbank.