Vogels zijn bang voor robothavik

Schiphol beproeft een nieuw soort vogelverschrikker: Horck, de robothavik. Horck, uitgevonden door Robert Mutsers, verjaagt de vogels van de landingsbanen.

En? Sloegen de vogels op de vlucht voor Horck?

„Ja, Schiphol was erg positief over de proef. Zozeer zelfs, dat ze het gebruik van robotroofvogels wereldkundig willen maken. Vogeloverlast is namelijk een zeer serieus probleem. Vogels vormen een grote bedreiging voor vliegtuigen, want ze komen vaak in de motoren terecht. Schiphol was al dag en nacht bezig met het verjagen van de vogels, maar ze kwamen steeds terug.”

Als de vogels door Horck worden verjaagd, komen ze dan niet terug?

„Nee, want de vogels herkennen hem als een gevaarlijke roofvogel. Je kunt natuurlijk ook een vliegende stoel de lucht in sturen. De eerste keer zal een vogel schrikken, omdat hij het object niet kent. Maar vogels zijn niet gek, hoor. Een tweede keer is hij eraan gewend en laat hij zich er niet meer door verjagen. Bij een roofvogel is dat anders: het zit in het instinct van de vogel om ervoor op de vlucht te slaan.”

Die vogels zijn niet gek, zegt u. Zullen ze dan niet doorkrijgen dat hun ’vijand’ nep is?

„Nee, want Horck ziet er precies zo uit als een havik en gedraagt zich ook als een havik. Ik laat hem bijvoorbeeld niet in de regen vliegen, want dat doen echte haviken ook niet. Als hij dat wel zou doen, zullen de vogels denken: daar klopt iets niet. Als Schiphol de robot in de toekomst gaat gebruiken, zal er daarom ook een opleiding moeten komen zodat mensen kunnen leren hem te besturen.”

U bent nu nog de enige die hem kan laten vliegen?

„Ja. Het is geen speelgoed, hè. Het unieke is dat hij vliegt als een echte vogel, met een slagvlucht. Dat wil zeggen dat hij zich in de lucht voortbeweegt door met zijn vleugels te slaan. Dat hele concept is zo ongelofelijk ingewikkeld. Een vogel is een acrobaat in de lucht. Al sinds de mens bestaat, probeert hij te vliegen door de slagvluchtmethode. Leonardo Da Vinci had er al schetsen van gemaakt. Maar nooit is het iemand gelukt die methode na te bootsen. Kijk maar naar het vliegtuig, die vliegt met starre vleugels. Maar nu is het gelukt: ik heb een robotvogel gebouwd die het kan.”

Wat is uw geheim? Waarom lukte het u wél?

„Ik ga het geheim niet verklappen, ik moet er nog patent op aanvragen. Heel belangrijk is dat je heel goed bestudeert hoe het systeem in de natuur werkt. Ik ben valkenier, mijn wereld bestaat uit vogels. Jarenlang heb ik alleen maar gekeken. Na drie jaar ontwikkelde ik een concept van hoe het ongeveer zou moeten werken. Daarna maakte ik een prototype – ze heette Shikra – en vervolgens perfectioneerde ik haar tot Horck, de havik. De havik is namelijk mijn lievelingsvogel, ik heb er zelf ook één. Een echte.”