PvdA'ers meer onder de indruk van opiniepeilingen dan concrete resultaten

Het PvdA-congres, deze week in Breda, staat in het teken van onvrede over de kabinetsdeelname en verwarring over de koers van de partij. Bij gebrek aan zware onderwerpen deze week in de Kamer toch dé politieke gebeurtenis van de week.

Het zijn op de keeper beschouwd precies de twee ontwikkelingen waar partijleider Wouter Bos al ver voor de verkiezingen bang voor was: te hoge verwachtingen over nieuwe regeringsverantwoordelijkheid van de eigen club en gebrek aan focus op de centrale vraag, waarom eigenlijk aan een kabinet deelgenomen wordt.

Bos dacht over deze (in de PvdA kennelijk onvermijdelijke ontwikkeling) al na toen de partij maar net begonnen was aan de oppositie tegen het tweede kabinet-Balkenende. Hij uitte zijn zorgen op gezette tijden ook in openbare optredens, zoals op een bijeenkomst met geestverwanten in Londen, waar onder meer deze krant ook over schreef.

De felle oppositie uit die tijd, zou volgens Bos kunnen leiden tot te hooggespannen verwachtingen, mocht de partij zelf weer aan de bak komen. In de traditie van de smalle marges in de politiek van Bos’ verre voorganger Joop den Uyl, trachtte de partijleider die verwachtingen in te dammen. Veel succes heeft hij daarmee kennelijk niet gehad.

Als het beleid van het vierde kabinet-Balkenende eens rustig wordt geanalyseerd, is het eigenlijk verbazingwekkend wat de invloed van de PvdA is geweest. VVD-voorman Mark Rutte heeft het niet alleen om retorische redenen over het tweede kabinet-Den Uyl, dat er alsnog gekomen is. Ook kranten concludeerden op Prinsjesdag vorig jaar dat de PvdA een zwaar stempel had gedrukt op de eerste begroting van het nieuwe kabinet.

Het mag in eigen kring kennelijk geen baat hebben. De opiniepeilingen hebben (helaas) meer invloed op het zelfbewustzijn van de partijgelederen dan concrete resultaten van het kabinetsbeleid. Alleen in een dergelijk klimaat kan de voor een partij dodelijke discussie ontstaan over de vraag bij welke andere partij de eigen club aansluiting zou moeten zoeken. Bij de Socialistische Partij van Jan Marijnissen (volgens fractievoorzitter Mariëtte Hamer) of bij het GroenLinks van Femke Halsema en het D66 van Alexander Pechtold (volgens de rising star van de PvdA, Frans Timmermans).

Een totaal onzinnige discussie. De PvdA verliest momenteel zoveel aanhang, dat je mag aannemen dat deze drie partijen er allemaal van profiteren. Toenadering tot de één of tot de ander maakt de overstap voor de potentiële PvdA-kiezer slechts gemakkelijker.

In plaats daarvan zou de partij er goed aan doen haar eigen koers te varen. Inhoud voor die eigen koers is er meer dan voldoende. En successen uit de anderhalf jaar dat de partij nu weer deelneemt aan de coalitie zijn er ook ruimschoots. Het zicht daarop wordt des te meer ontnomen als de discussie over de koers oplaait.

De discussie over de ‘bezuinigingen’ op de kinderopvang is in deze exemplarisch, zoals ik al eerder op deze plek schreef. Ontgetwijfeld zal het PvdA-congres daarover morren, daarmee opnieuw het zicht ontnemend op het feit dat deze coalitie miljoenen meer uitgeeft aan juist die kinderopvang.