'Tsjaad onveiliger ondanks troepenmacht'

weblog SP-Kamerlid Ewout Irrgang blogt deze week tijdens een bezoek aan Europese troepen in Tsjaad. 'Tsjaad in het droge seizoen is stof, stof en nog eens stof. Er is niks. Behalve hitte en armoede.'

Dinsdagochtend vertrekken we om zeven uur naar Kosei militaire basis waar we met een militair transporttoestel via Abeche naar Goz Beida vliegen. Goz Beida is in Oost-Tsjaad waar de Nederlandse mariniers gelegerd zijn.We worden vervoerd met halfrupsvoertuigen. Tsjaad in het droge seizoen is stof, stof en nog eens stof. Er is niks. Behalve hitte en armoede.

Bij aankomst op de basis spreken we eerst de Ierse commandant waar de Nederlanders onder vallen. De rol van Frankrijk is een van de gespreksonderwerpen. Frankrijk domineert EUFOR dat neutraal moet zijn richting rebellen en regering. Maar Frankrijk heeft ook een eigen legermacht in Tsjaad waarmee de Tsjadische regering wordt ondersteund. Die Tsjadische regering wilde de Tsjadische overheidsorganisatie Conafit mee laten patrrouilleren met EUFOR. De Ieren kregen instructies uit het EUFOR hoofdkwartier dat gedomineerd wordt door de Fransen om dit ook te doen. De Ieren weigerden dit na overleg met hun politieke leiders. Daarmee liep het voor de Nederlanders goed af, maar alleen maar omdat de Ieren gelukkig de juiste beslissing namen.

Wat ook helpt is dat Sudan en Tsjaad de laatste maanden proberen de relatie wat te verbeteren. Beide landen steunen rebellen aan beide kanten van de grens. In Sudan is dat Darfur, in Tsjaad onder andere bij Goz Beida. Maar het lijkt ook een beetje stilte voor de storm. Nu het regenseizoen is afgelopen is weer mogelijk om je te verplaatsen in dit land.

IWe lunchen met de mariniers. In de middag spreken we een aantal NGO's en VN organiaties in Goz Beida. Het grootste probleem is volgens hen de veiligheid. Vrouwen worden bijna dagelijks verkracht. Berovingen nemen toe. Volgens Oxfam neemt de veiligheid sinds de komst van EUFOR niet toe maar af. Dat komt volgens hen omdat het echte probleem niet de rebellen zijn maar wetteloosheid die leidt tot criminaliteit. Militairen van EUFOR kunnen dat niet oplossen. Ze kunnen ze wel wegjagen maar ze komen vervolgens gewoon weer terug, ook omdat EUFOR niet veel manschappen telt. Ze wijzen op de noodzaak van een politieke oplossing. Daar ben ik het hartgrondig mee eens: zonder een politieke oplossing kunnen militairen nooit het probleem oplossen. Nederland zou zich veel kritischer moeten opstellen ten opzichte van de Franse steun aan dictator Deby.

Aan het einde van de middag bezoeken we nog een vluchtelingenkamp. Vergeleken met de vluchtelingenkampen die ik heb gezien in Darfur en Ethiopië zien die er goed uit. Maar de bewoners zijn ook hier het slachtoffer van berovingen, verkrachting, en recrutering van de rebellen. Vanavond eten we met de Nederlandse militairen en slapen we in een tent met airco en malairianet.