Maastrichtse onderwijsmaffia

opinie "Vijf scholen, één directie", stond vorige week als kop in dagblad De Limburger. En daaronder stond een grote foto van die éne directie. Een minzaam kijkende mevrouw in een paars mantelpakje; een strenge besnorde meneer en een wat frivolere directeur met losse boord.

Ja ik weet het: je mag mensen niet op hun uiterlijk beoordelen en ik sta zelf ook wel eens stom op een foto. Maar toen ik het artikel begon te lezen, vond ik de foto eigenlijk wel geslaagd. ün ik schrok: had ik even niet opgelet? Vanaf 1 januari jl. vallen alle (ik herhaal: álle) scholen van voortgezet onderwijs in Maastricht onder één bestuur.

In de afgelopen decennia heeft er hier al een kaalslag plaats gevonden. Scholen met namen als: “het Jeanne d’ Arc”, “het Trichtercollege ”, “het Veldeke”, “Bernard Lievegoed”, “het Montessori” verdwenen, want scholen moesten fuseren of werden gewoon opgeslokt en kregen nietszeggende namen als “Porta Mosana” of “Bonnefanten”. Nu zijn er nog vijf grote scholen voor voortgezet onderwijs over.

“We halen de schotten weg tussen de scholen", verklaarde de snor wollig in de krant, “en op macroniveau verdwijnt de concurrentie." De scholen mogen wel hun eigen 'profiel' behouden, maar met de vrije schoolkeuze is het afgelopen. “Vol is vol“, zegt het mantelpak, “bij een overaanbod worden kinderen verwezen naar een andere school.”

Maar de 'Centrale Directie' wil geen concurrentiegedrag meer. Als een school een eigen visie heeft over onderwijs en opvoeding, mag daar niet te veel lawaai over gemaakt worden.

De ouders van achtste-groepers die het komend schooljaar naar de brugklas gaan, mogen hun borst nat maken. Niks gezellig samen met je kind scholen bezoeken en een eigen keuze maken. En dat geldt ook voor die twee vriendinnen die samen naar dezelfde school willen.

Alle Maastrichtse scholen worden gelijkgeschakeld onder één directie met als motto (citaat snor): “Wij sturen groot aan, maar versterken onze kleine eenheden.” En nog zo’n wazig citaat: “De vijf scholen krijgen geld van de overheid. Dat gooien wij op één hoop en verdelen dat.”

Onlangs zei minister Plassterk dat scholen weer kleiner moesten worden. Daar denkt de Maastrichtse onderwijsmaffia heel anders over!

Jacques Vriens (1947 is kinderboekenschrijver