Beste Beatrijs,

Mijn man heeft sinds zijn studententijd een vaste groep vrienden (een stel, een man en twee vrouwen) die vaak met elkaar afspreken.

We zijn allen rond de dertig. Ik ben ook redelijk in de groep opgenomen. Maar het valt me op dat de verhoudingen nogal scheef liggen. Ze willen altijd (om de paar weken) bij ons thuis komen en gaan er dan van uit dat wij koken. Zelf komen ze altijd met lege handen bij ons aan. Ik vind dat onbeleefd, maar mijn man zit er niet mee. Ze komen hier, omdat wij de meeste ruimte hebben en omdat de rest niet van koken houdt. Mijn man houdt wel van koken, maar ik moet wel vaak meehelpen. Ik vind het niet fijn dat ze zichzelf zo vaak bij ons uitnodigen, terwijl mijn man het juist gezellig vindt. Als ik aankondig dat ik niet thuis ben als zijn vrienden komen, vindt mijn man dat ook vervelend. Hoe kunnen we deze onenigheid oplossen?

Parasiterende vrienden

Beste Parasiterende vrienden,

Dit is iets wat u rustig met uw man moet bespreken om tot een compromis te komen. Ik krijg de indruk dat u meer moeite hebt met het feit dat de vrienden zo vaak komen (de frequentie van bezoek) dan met het feit dat er gekookt moet worden. Ten slotte vindt uw man koken wel leuk en hij vindt het geen probleem om zijn vrienden thuis te ontvangen, omdat uw huis de meeste ruimte biedt.

Bedenk bij uzelf wat u een redelijke frequentie van bezoek zou vinden. Misschien komen ze nu een keer per maand langs en zou u eens per kwartaal wel genoeg vinden. In dat geval zou het compromis kunnen uitkomen op eens per twee maanden. Uw man kan zijn vrienden uitleggen dat een keer per maand te veel is, omdat hij en u als stel ook vaak andere dingen te doen hebben.

Maakt uw man desondanks afspraken die het afgesproken maximum overstijgen, aarzel dan niet om uw eigen plan te trekken voor een avond buitenshuis.

Het feit dat uw man (en indirect u ook) altijd degenen zijn die voor het eten zorgen, maakt de verhouding inderdaad onevenwichtig, vooral op financieel niveau. De kosten van de maaltijd komen altijd op dezelfden neer.

Misschien zijn de vrienden minder rijk dan uw man en u - er kunnen goede redenen zijn voor deze eenzijdigheid - toch moet de wederkerigheid niet helemaal uit het oog worden verloren. Het is niet goed als één persoon bij alle etentjes de anderen vrijhoudt.

Om er wat meer balans in te krijgen, zou uw man er verstandig aan doen om met de vrienden af te spreken dat zij in het vervolg bij de groepsmaaltijden de drank meebrengen. En wellicht ook een dessert (gekocht of iets eenvoudigs zelfgemaakts).

Het is sympathiek dat uw man met plezier zijn huis openstelt voor zijn vrienden, maar hij moet ook rekening houden met uw geringere animo om voor gastvrouw te spelen en niet alle kosten van de gastvrijheid moeten op zijn schouders neerkomen.

Beste Beatrijs,

Ik heb van mijn ouders meegekregen dat je overdag op visite gaat tussen tien en twaalf uur of tussen twee en half vijf. 's Avonds pas na half acht. Nu merk ik wel dat veel mensen tegenwoordig later eten dan twaalf uur of half zes. Mijn inmiddels 18-jarige zoon blijft bij zijn vrienden die ook nog thuis wonen gemakkelijk tot zes uur zitten. Ik probeer hem erop te wijzen dat dit onbeleefd is, zeker omdat die jongens vaak in de huiskamer zitten. Die mensen moeten toch het avondeten koken? Ik heb zelf ook liever dat zijn vrienden rond half zes vertrekken, alleen al om te vermijden dat, als ik roep dat het eten klaar is, die jongens er nog zitten. Ik vind het ook een beetje hengelen naar mee-eten.

Plakkende vrienden

Beste Plakkende vrienden,

Uw regels voor bezoektijden stammen uit de tijd dat mensen nog onaangekondigd bij elkaar kwamen binnenvallen. Die gewoonte is op z'n retour. Tegenwoordig bezoekt men elkaar vooral op afspraak. Jongeren gaan spontaner te werk en hebben vaak geen eindtijden in hun hoofd. Tieners en studenten blijven bij elkaar over de vloer hangen, totdat iemand iets anders moet gaan doen. De vrienden van uw zoon denken er helemaal niet bij na dat u aan het koken bent, of dat ze op korte termijn geacht worden bij het avondeten in hun eigen huis te zijn. Ze hengelen ook zeker niet naar een etentje. Ze hangen op een niet-planmatige manier bij elkaar rond, totdat iemand bedenkt dat er nog iets anders op de agenda staat. Als u uw zoon aan tafel roept, hoeft u zich niet verplicht te voelen om het groepje dat toevallig in de huiskamer zit uit te nodigen. U deelt gewoon mee dat het etenstijd is en u zegt tegen de vrienden van uw zoon: 'Nou jongens, tot kijk maar weer'.

Beste Beatrijs,

Ik word wel eens uitgenodigd voor een etentje bij mensen thuis. Wat ik de laatste tijd vaker meemaak is dat de schalen niet op tafel staan, maar dat de gastvrouw in de keuken de borden opschept voor de gasten, zoals het de gewoonte is in restaurants. Voor mij (vrouw van 73) is het meestal te veel. Ik moet alle zeilen bijzetten om het gebodene naar binnen te werken. Eist de beleefdheid dat je het bord tegen heug en meug leeg eet? En welke regels gelden bij de - zeer gastvrije - Pakistani?

Eetdwang

Beste Eetdwang,

Nee, de beleefdheid eist zeker niet dat u braaf uw bordje leeg eet! Als u bent uitgenodigd door mensen bij wie u eerder hebt meegemaakt dat zij uw bord te vol opscheppen in de keuken, kunt u van tevoren de gastvrouw aanschieten en vragen of zij u wat minder wil geven, omdat u een kleine eter bent. Als het ondanks uw waarschuwing nog steeds te veel voor u is, laat u het gewoon liggen.

Ook als u bij Pakistani bent uitgenodigd, hoeft u niet meer naar binnen te werken dan u op kunt. Omdat ik me niet kan voorstellen dat een Pakistaanse gastvrouw de borden in de keuken opschept (dat afgemetene is typisch iets voor westerse restaurants), kunt u van de schalen die op tafel staan een heel klein beetje nemen. Als men aandringt op meer eten of ongevraagd uw bord gaat volladen, zegt u: "Het is heerlijk, maar nee, dank je wel, ik ben alweer wat ouder, ik heb niet meer de eetlust van een jong veulen." Ook hier geldt: wat u niet op kunt, laat u rustig liggen en u herhaalt zonodig uw beleefde weigering. Niemand kan u dwingen meer te eten dan u zelf wil.

Hebt u vragen over de omgang met buren, collega's, familie, vrienden en kinderen? Stuur ze naar beste@beatrijs.com.

Het archief van deze rubriek is te vinden op www.beatrijs.com