Beste Beatrijs, onlangs ging de cavia van een van mijn collega's dood, wat haar zo aangreep dat ze meteen twee snipperdagen opnam.

bij ons op de afdeling is het goed gebruik een gezamenlijk kaartje te sturen als een collega jarig is, verhuist of een familielid verliest door overlijden. Want het is natuurlijk hartstikke sneu natuurlijk voor haar, en ik heb meteen een sms'je gestuurd.

Een andere collega vond dat een lief afdelingskaartje op zijn plaats was, en liet dit rondgaan ter ondertekening. Dat ging mij te ver voor een dode cavia. Ik zei dat ik het decadent vond om de dood van een huisdier te behandelen als de dood van een gezinslid of geliefde, en dat ik dus niet mee wilde doen.

Dit leverde veel boze blikken op. Men vond het flauw. Was ik harteloos?

Condoleren voor een cavia

Beste Condoleren voor een cavia,

Het is raadzaam om zo ver mogelijk weg te blijven van de beoordeling van andermans smarten. Natuurlijk is het overlijden van een huisdier van een andere orde dan de dood van een geliefde of gezinslid.

Aan de andere kant: deze collega was kennelijk zo kapot van haar verlies dat ze er twee snipperdagen tegenaan gooide. Wie kan het verdriet van een ander werkelijk doorgronden? De mens heeft een onbegrensde potentie om overstuur te raken.

U leefde genoeg met haar mee om haar een condoleance-sms te sturen, maar uw naam op een afdelingskaartje krabbelen vond u te ver gaan. Ik zie weinig verschil tussen beide acties. In mijn ogen zijn ze allebei overbodig, maar door te weigeren om uw handtekening te plaatsen, hebt u zich niet zozeer harteloos betoond als wel een muggenzifter.

U ging principieel doen over iets onbenulligs. Zo'n kaartje sturen kan immers geen kwaad, al is het overdreven. Bevonden zich onder uw collega's niet een paar lakoniekere types met wie u een blik van verstandhouding over het rouwbeklag had kunnen wisselen?

Beste Beatrijs,

Ik ben een man van 35 en sinds anderhalf jaar gescheiden. Laatst organiseerde mijn ex de zesde verjaardag van onze zoon in ons oude gezamenlijke huis, waar zij nu woont met onze twee kinderen.

Op dit middagfeestje waren mijn directe familie en ik uitgenodigd tot 17.00 uur en was de familie van mijn ex uitgenodigd om ook nog te blijven eten. Mijn familie en ik kunnen het goed vinden met de ex-schoonfamilie en het was dan ook een gezellige middag.

In vroeger tijden zouden we met ons allen nog een hapje eten en rond kinderbedtijd zou ieder zijn weegs gaan. Nu voelde het voor mij en mijn familie zeer ongastvrij dat we geacht werden om voor het eten het veld te ruimen. Stel ik mij aan of is het in zo'n situatie toegestaan bepaalde gasten de deur te wijzen ten faveure van anderen?

Zonder eten weggestuurd

Beste Zonder eten weggestuurd,

Kinderverjaardagen zijn altijd lastig met gescheiden ouders. Meestal draait het uit op twee aparte gelegenheden. Uw ex-vrouw heeft u en uw familie toch uitgenodigd voor uw zoons verjaardag 's middags. Dat is best ruimhartig van haar.

Er zijn heel veel gescheiden vrouwen die zo min mogelijk te maken willen hebben met hun ex en diens familie en hen niet meer over de vloer willen. Vroeger (toen u nog niet gescheiden was) kwamen beide familie langs voor een verjaardag en bleef iedereen gezellig eten.

Nu wil uw ex dat niet meer, omdat ze een bepaalde afstand voelt. Ze heeft gebroken met deze traditie, omdat de verhoudingen zijn veranderd: er heeft inmiddels een scheiding plaatsgevonden.

Ik kan me voorstellen dat het voor u en uw familie ongastvrij voelt om voor het eten weg te moeten. Aan de andere kant behoren u en uw familie niet meer tot de intimi van uw ex. Als gastvrouw mag zij bij de beslissing wie er wel blijft eten en wie niet de voorkeur geven aan haar eigen familie boven de ex-schoonfamilie.

Dit zijn de even onprettige als onvermijdelijke consequenties van echtscheiding. Ik raad u aan om dit te accepteren en tegelijk u te verheugen dat u de middagviering wel kon meemaken in het huis van uw ex. Uw ex heeft haar best gedaan om het feestje voor uw beider zoontje zo gezellig mogelijk te maken door beide families welkom te heten.

Beste Beatrijs,

Laatst gaven we een etentje voor verschillende vrienden. We hadden uitgebreid gekookt en veel aandacht aan het eten besteed. Bezoekers weten dat in ons huis niet wordt gerookt. Een van onze gasten is een roker en zij heeft er begrip voor dat ze naar buiten voor een sigaret. Tijdens het diner is ze tussen de gangen door drie keer naar buiten geweest.

Hierdoor moesten wij soms op haar wachten, voordat wij de volgende gang konden gaan serveren. Ook werden op deze manier lopende gesprekken afgebroken. Ik vond dit een vervelende situatie en vraag me nu af of we in het vervolg roken binnenshuis toch moeten toestaan.

Te veel rookpauzes

Beste Te veel rookpauzes,

Er is geen enkele reden om uw niet-roken-beleid te veranderen. Als uw vriendin zo verslaafd is dat ze tijdens het eten drie keer naar buiten moet voor een sigaret, is dat haar probleem en niet het uwe.

U hoeft ook niet op haar te wachten met het serveren van de volgende gang. U roept haar gewoon naar binnen als het zo ver is, en dan kan ze zelf beslissen of ze door wil gaan met roken of snel naar binnen komt.

U vindt het vervelend dat gesprekken op die manier worden afgebroken. Uit uw schrijven maak ik op dat uw vriendin de enige roker uit het gezelschap was. Dan kan het gesprek toch gewoon met de rest van de aanwezigen worden voortgezet? Als er meer mensen zijn die zich terugtrekken om op het balkon te gaan roken, kunt u aanbieden om de volgende gang buiten te serveren.

De ironie van dit aanbod zal hen niet ontgaan en hen wellicht aansporen om zich weer aan de dinertafel te melden. Hoe dit ook zij, u bepaalt als huiseigenaar of er wel of niet gerookt wordt in uw huis en zolang de verstokte rokers zich aan uw verbod houden en netjes in de kou gaan staan, moet u uw schouders er maar over ophalen.