Een basisschool op de berghelling van Sherpa Tar

"Als ik naar het zwembad rijd, zie ik bij een pretpark schoolkinderen uit de bus stappen. Later in het zwembad hoor ik kinderen zeggen:'Wat regende het hard vanmorgen hè? Eigenlijk is het ook best leuk om op schoolreis naar het zwembad te gaan, in plaats van een verkeerspark. Zullen we van de glijbaan?'En ik denk bij mezelf: wat een luxe, op schoolreis gaan. Ze hebben een mooie school en goed lesmateriaal.

Mijn gedachten gaan naar een groep van 55 kinderen, die bij elkaar zitten in een gebouwtje in Sherpa Tar, een primitief dorpje in de bergen. Het is een paar uur lopen naar het dichstbijzijnde dorpje Lava, dat 41 km van Kalimpong ligt. Allemaal in het noordoosten van India aan de voet van de Himalaya.

Een echtpaar uit Kalimpong(vrienden van mij) kon het niet langer aanzien, dat kinderen dag en nacht op straat leefden.In 2006 zijn ze begonnen met opvang van kinderen. Eerst hebben ze de kinderen van kleding(tweedehands uit Nederland)voorzien. En zorgden ze er voor dat de kinderen te eten kregen. Sommige kinderen zijn wees en anderen zijn in de steek gelaten. Weer anderen hebben ouders die zo arm zijn dat ze niet voor hun kinderen kunnen zorgen of één of beide ouders zijn gehandicapt en kunnen dus niet werken.

Het zijn allemaal kinderen, die om de een of andere reden geen schijn van kans zouden hebben om naar school te gaan of zelfs goede voeding of kleding te krijgen.

Nadat Sam en Karin iemand hadden ze gevonden om les te geven, is de school gestart.Nu zijn er vijf leraressen.

Op dit moment zijn er vier groepen leerlingen(groep 1 t/m 4). Volgend jaar komt er opnieuw een groep bij. Ze krijgen met zijn allen les in een klein gebouw, waarvan drie ruimtes worden gescheiden door gordijnen. Een ruimte wordt als kantoor, kliniek en slaapplaats gebruikt. In één ruimte zitten twee groepen.

Het is een officiele school, dus dragen de kinderen een uniform en doen ze ook aan het eind van het jaar overgangsexamen.

Als er medisch spreekuur is kun je de kinderen horen en geniet je mee van de lessen. Alles wordt dus in één gebouw gehouden.

Wat zou het geweldig zijn als deze kinderen een schoolgebouw zouden krijgen en een internaat. De kinderen slapen nu met zijn tweeen in stapelbedden in een houten gebouwtje, dat erg tochtig is en vol met gaten zit. En dan te bedenken dat er steeds weer nieuwe kinderen bijkomen.

Ziet u het ook al voor u: een basisschool op 1667 m hoogte, op de helling van een berg, uitkijkend op de valleien en voor driekwart omgeven door een dichte wildernis?"