Theater maken geeft een stem

Marieke de Lange gaat theater maken met straatkinderen in Namibië.

De Amsterdamse Marieke de Lange heeft de straatkinderen in Namibië beloofd hoe dan ook dit jaar weer terug te komen om opnieuw een theatervoorstelling te maken. „Sommige mensen zeggen: wat hebben ze daar nou aan? Waarom geef je ze niet gewoon brood? Ze hebben toch honger? Maar daarmee help je ze niet echt. Verandering moet uit iemand zelf komen. Ik weet zelf hoe tof het is om op te treden. Een gevoel van: wow, ik leef en ik doe ertoe. Ik zie echt niet in waarom arme kinderen dat niet mogen voelen.”

De Lange (29) was fotomodel en voltooide een opleiding tot theaterdocent. „Ik had niet de behoefte om in het enorme aanbod hier te wringen en met kinderen te gaan werken die toch al moeten kiezen tussen tien clubjes.” Dus vertrok ze in 2006 naar Namibië, een land 22 keer zo groot als Nederland, met twee miljoen inwoners. Ze moet voor haar stichting Ubuntu 15.000 euro verzamelen om dat via een subsidie te verdubbelen, dan kan ze in augustus weer voor vijf maanden gaan.

De straatkinderen hebben haar hart gestolen. „Je ziet ze weer kind worden, knuffelen, grappen maken met elkaar.” Theater maken geeft zelfvertrouwen, eigenwaarde, een stem en een gezicht aan deze Zuid-Afrikaanse jongeren die vaak een of twee ouders zijn verloren door aids. De kinderen, die op straat hun kostje bij elkaar moeten scharrelen, worden overal weggejaagd. Het stuk moet tegelijk de gemeenschap wijzen op hun rechten. „Als we op een plein staan, is er binnen vijf minuten 500 man publiek. Nog niet veel van de rijke blanken, maar die gaan we nog wel proberen te bereiken.”

Ze kwam met de kinderen in contact via een lokale jongerenwerker. „Hij had geen cent te makken. Onze komst heeft hem erg geholpen; de gemeente neemt hem serieus. We hebben hem een laptop gegeven, hij heeft met succes subsidie aangevraagd bij Unicef. Door ons bij hem aan te sluiten, wordt wat we bereiken ook voortgezet.”