Sparen contra crisis

opinie Tja wat doe je nu met je spaargeld? Jarenlang was het leven simpel. Wat C. - laten we de gemiddelde consument in het jaar van Calvijn maar even C. noemen- deed, was geld dat hij overhield op een spaarrekening zetten. En als C kinderen heeft dan stalde hij dat op een rekening die eindigde op -vloot.

Nu wil het geval dat C’ s jongste dit jaar vijftien wordt. Dat betekent een briefje van de bank dat de vlootrekening teneinde loopt en dat het gespaarde geld naar een andere rekening moet. Even bellen met de bank wat het beste is. De bank heeft heel wat producten in de aanbieding. Prachtige namen allemaal. Zo van GroeiGemakrekening, Toprekening of Kwartaalrenterekening en Profijtrekening. Toch even vragen waar dat gemak, top of profijt voor staat. Vragen naar de hoogte van de rente dus. GroeiGemak geeft iets van 2,3 procent, Top doet 3,75 procent. Veel meer valt er niet te halen.

En dus dan maar even kijken wat de depositierente doet. En jaar vast zetten? Heeft geen zin, meldt de verkoopster van de bank. Dan kunt u net zo goed een GroeiGemak nemen? De Top geeft al 3,75 procent en wie die rente wil bij een depositie komt uit op het vastzetten van het spaargeld voor een periode van vijf jaar.

De dames en heren van de banken kunnen het niet mooier maken. Depositie is uit. Gewoon sparen zonder beperking dat je een periode niet aan je geld kunt komen, is vooralsnog het beste.

En toch voelt dat vreemd aan. Nog in januari zat de bank om geld verlegen en wilde best een redelijke rente geven voor het vastzetten voor een periode van een jaar. Even krijg je als C. dan het gevoel dat de banken blijkbaar elders veel goedkoper aan geld kunnen komen en niet meer op je spaarcenten zitten te wachten. Bij de centrale bank is blijkbaar het geld een stuk goedkoper.

Dat klopt, de Europese Centrale Bank heeft de rente rap verlaagd. Niet zo rap als in de VS, maar toch. Reden daarvoor is dat het geld moet gaan rollen om de economie op peil te houden. Uitgeven dat geld dus. Dat is de bedoeling van de centrale banken. Maar het geeft toch een merkwaardig gevoel als je bent opgevoed met de slogan dat sparen vooraf gaat aan uitgeven. Een spaarzaam leven stond toch gelijk aan een deugd. Een hele generatie liep zo jaren met het metalen busje naar de spaarbank om daar zijn muntjes te laten tellen en het altijd tegenvallende bedrag in het spaarboekje te laten bijschrijven.

Hoe legt C. zijn kinderen nu uit dat sparen uit is en dat geld uitgeven geboden is om de economie aan de praat te houden. C. kan het maar moeilijk over de lippen krijgen: Jongen, jouw i-Pod doet het nog, maar wordt het niet eens tijd dat je een nieuwe koopt.....